Ασφαλτόπανα / ασφαλτικές μεμβράνες: 6 πράγματα που μάλλον δεν γνωρίζετε

Τα ασφαλτόπανα (ή ασφαλτικές μεμβράνες) αποτελούν την πιο δημοφιλή λύση για τη στεγανοποίηση ταρατσών στην Ελλάδα.

Οι περισσότεροι γνωρίζουν τα βασικά: ότι χωρίζονται σε ελαστομερή (SBS) και πλαστομερή (APP), βγαίνουν σε διάφορα πάχη και επικαλύπτονται με ψηφίδα.

Yπάρχουν όμως κρίσιμες λεπτομέρειες που σπάνια συζητιούνται, αλλά καθορίζουν τη διάρκεια ζωής μιας στεγανοποίησης.

1. Η αόρατη μνήμη σχήματος του SBS

Τα ελαστομερή ασφαλτόπανα (SBS) τροποποιούνται με συνθετικό καουτσούκ, προσδίδοντάς τους εξαιρετική ελαστικότητα.

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι το SBS διαθέτει θερμοπλαστική μνήμη. Όταν η ταράτσα συστέλλεται τον χειμώνα λόγω ψύχους, η μεμβράνη τεντώνεται. Το καλοκαίρι, με τη θερμότητα, επιστρέφει στην αρχική της κατάσταση χωρίς να χαλαρώνει ή να δημιουργεί ζάρες, αποτρέποντας τις μικρορωγμές στις ενώσεις.

2. APP και SBS: Δεν είναι θέμα καλού ή κακού, αλλά κλίματος
Στην ελληνική αγορά συχνά προωθείται το SBS ως ανώτερο. Η διεθνής βιβλιογραφία όμως είναι σαφής:

APP (πλαστομερές): Έχει υψηλότερο σημείο μάλθωσης (άνω των 130°C) και αντέχει πολύ περισσότερο στην άμεση ηλιακή ακτινοβολία (UV). Είναι ιδανικό για τις θερμές, ηλιόλουστες περιοχές της Μεσογείου.

SBS (ελαστομερές): Ξεχωρίζει για την αντοχή του σε παγετό (έως -20°C) και σε κτίρια με έντονες δομικές δονήσεις.

3. Ο οπλισμός μετράει περισσότερο από το συνολικό πάχος
Ένα ασφαλτόπανο πάχους 4mm με φτηνό οπλισμό υαλοπιλήματος (fiberglass tissue) είναι πολύ πιο εύθραυστο από ένα ασφαλτόπανο 3mm με οπλισμό μη υφαντού πολυεστέρα (polyester fleece).

Ο πολυεστέρας προσφέρει τεράστια αντοχή σε εφελκυσμό και διάτρηση, επιτρέποντας στη μεμβράνη να αντέχει την καταπόνηση από τις διαστολές του σκυροδέματος.

4. Η ψηφίδα δεν είναι μόνο διακοσμητική, είναι και ασπίδα κατά των UV.
Η χρωματιστή ψηφίδα στην επιφάνεια του ασφαλτόπανου δεν τοποθετείται για λόγους αισθητικής. Η υπεριώδης ακτινοβολία (UV) διασπά τους χημικούς δεσμούς της ασφάλτου, προκαλώντας φωτοχημική γήρανση. Η ψηφίδα αντανακλά την ακτινοβολία και προστατεύει το πολυμερές. Αν η ψηφίδα αρχίσει να αποκολλάται και να απομένει γυμνή άσφαλτος, η φθορά του υλικού επιταχύνεται κατά πολύ.

5. Το φαινόμενο blistering (φουσκάλες) οφείλεται στην παγιδευμένη υγρασία
Οι γνώριμες φουσκάλες που εμφανίζονται σε παλιές μονώσεις δεν σημαίνουν πάντα ότι μπήκε νερό από πάνω. Συχνά πρόκειται για υγρασία που ήταν παγιδευμένη μέσα στο σκυρόδεμα πριν την τοποθέτηση. Όταν η ταράτσα ζεσταίνεται από τον ήλιο, το εγκλωβισμένο νερό εξατμίζεται, δημιουργεί υδρατμούς υπό πίεση και διογκώνει το ασφαλτόπανο. Γι' αυτό είναι απαραίτητη η χρήση εξαεριστήρων ταράτσας.

6. Η υπερβολική θερμότητα στο κόλλημα καταστρέφει το υλικό
Κατά την εφαρμογή με φλόγιστρο, αν ο τεχνίτης κάψει υπερβολικά τη μεμβράνη, καταστρέφει τα πολυμερή (SBS ή APP) που περιέχονται μέσα στην άσφαλτο. Το υλικό χάνει ακαριαία την ελαστικότητά του και μετατρέπεται σε απλή, εύθραυστη άσφαλτο, μειώνοντας δραματικά τον χρόνο ζωής της στεγανοποίησης.

Kαλέστε το τεχνικό μας τμήμα στο 2310 428900 για ερωτήσεις και απορίες σχετικά με ασφαλτόπανα / ασφαλτικές μεμβράνες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Επένδυση πρανών με γεωκυψέλες και φυτική γη: λειτουργία, επιλογή και οδηγίες τοποθέτησης

 

Παρακάτω θα βρείτε ένα ιδιαίτερα χρήσιμο και επιβοηθητικό άρθρο του πολιτικού μηχανικού μας Γιώργου Μπρισίμη πάνω στις γεωκυψέλες.

Η προστασία ενός πρανούς από την επιφανειακή διάβρωση απαιτεί τη συγκράτηση του εδάφους, τη σωστή διαχείριση των νερών και, στις εφαρμογές φυτοκάλυψης, τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για την ανάπτυξη βλάστησης. Οι γεωκυψέλες συνδυάζουν αυτές τις λειτουργίες, σχηματίζοντας μια τρισδιάστατη κυψελωτή δομή που συγκρατεί το υλικό πλήρωσης στην επιφάνεια του πρανούς.

Η τοποθέτησή τους μπορεί να πραγματοποιηθεί με αγκύρια τύπου J ή με σύστημα τενόντων. Η επιλογή εξαρτάται από τη γεωμετρία του πρανούς, τις συνθήκες του εδάφους, το υλικό πλήρωσης και την παρουσία υποκείμενων στρώσεων, όπως γεωυφάσματα ή στεγανοποιητικές γεωμεμβράνες.

Τι είναι οι γεωκυψέλες και πώς λειτουργούν

Οι γεωκυψέλες, γνωστές διεθνώς ως geocells, κατασκευάζονται από λωρίδες πολυαιθυλενίου υψηλής πυκνότητας, HDPE, ή από μίγματα πολυαιθυλενίου. Οι λωρίδες ενώνονται σε τακτά διαστήματα με υπερηχητική ή θερμική συγκόλληση. Όταν τα πάνελ αναπτύσσονται, δημιουργούν ένα σύνολο κυψελών που λειτουργούν ως θύλακες συγκράτησης του υλικού πλήρωσης.

Στις εφαρμογές προστασίας πρανών, οι κυψέλες πληρώνονται συνήθως με κατάλληλη φυτική γη, μίγμα φυτικής γης και σπόρων ή χαλίκι, ανάλογα με τις απαιτήσεις του έργου.

Η κυψελωτή δομή περιορίζει τη μετακίνηση του επιφανειακού υλικού προς τη βάση του πρανούς και συμβάλλει στην προστασία του από τη δράση της βροχής και του ανέμου. Παράλληλα, μειώνει την ταχύτητα της επιφανειακής απορροής και περιορίζει τη δυνατότητα του νερού να παρασύρει εδαφικά σωματίδια.

Μετά την εγκατάσταση της βλάστησης, το έδαφος, οι γεωκυψέλες και τα φυτά συνεργάζονται ως σύνθετη στρώση προστασίας. Η χρήση γόνιμου εδάφους, σε συνδυασμό με υδροσπορά ή φύτευση, επιτρέπει τη φυτοκάλυψη του πρανούς και βελτιώνει την αισθητική του.

Η επιτυχία της φυτοκάλυψης προϋποθέτει κατάλληλη άρδευση και συντήρηση, ανάλογα με τα είδη των φυτών και τις τοπικές συνθήκες. Για τον λόγο αυτό συνιστάται η συνεργασία με εξειδικευμένο επαγγελματία ή εταιρεία έργων πρασίνου.

Επιφανειακή προστασία και συνολική ευστάθεια του πρανούς

Οι γεωκυψέλες λειτουργούν στην επιφανειακή ζώνη του πρανούς. Συνεργάζονται με το υποκείμενο έδαφος μέσω των στοιχείων στερέωσης και συγκρατούν το υλικό πλήρωσης έναντι των επιφανειακών ροών.

Η συγκεκριμένη εφαρμογή δεν αντιμετωπίζει προβλήματα βαθιάς ή κυκλικής ολίσθησης και δεν αποτελεί κατασκευή αντιστήριξης για επιφάνειες αστοχίας που αναπτύσσονται σε βάθος.

Παράγοντες όπως η παρουσία νερού, οι ασθενείς γεωλογικοί σχηματισμοί και η σεισμική δράση μπορεί να επηρεάζουν τη συνολική ευστάθεια του πρανούς. Η αξιολόγησή της απαιτεί χωριστή γεωτεχνική μελέτη, τόσο για στατικές όσο και για σεισμικές συνθήκες.

Επιλογή τύπου και διαστάσεων γεωκυψέλης

Οι τύποι των γεωκυψελών προσδιορίζονται, μεταξύ άλλων, από την απόσταση μεταξύ των συγκολλήσεων και από το ύψος των λωρίδων τους.

Στο τεύχος εφαρμογής αναφέρονται αποστάσεις συγκόλλησης 330, 440 και 660 mm και ύψη 75, 100, 150, 200 και 300 mm. Ενδεικτικά, ο χαρακτηρισμός 330/100 αντιστοιχεί σε απόσταση συγκόλλησης 330 mm και ύψος γεωκυψέλης 100 mm.

Για την επιλογή λαμβάνονται υπόψη:

• Η γωνία κλίσης του πρανούς.

• Το απαιτούμενο πάχος της επιφανειακής στρώσης.

• Το είδος του υλικού πλήρωσης.

• Ο σκοπός της εφαρμογής.

• Οι συνθήκες στερέωσης και οι υποκείμενες στρώσεις.

Κατά γενική κατεύθυνση του τεύχους, όσο αυξάνεται η κλίση του πρανούς, επιλέγονται μικρότερες κυψέλες και μεγαλύτερο ύψος. Η τελική επιλογή καθορίζεται από τη μελέτη και τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου έργου.

Σε εφαρμογές πλήρωσης με σκυρόδεμα, στις οποίες γίνεται αναφορά παρακάτω, οι διαστάσεις συνδέονται και με το απαιτούμενο πάχος της επένδυσης.

Μεταφορά και αποθήκευση

Τα πάνελ μεταφέρονται συνήθως στο εργοτάξιο επάνω σε παλέτες. Μέχρι την τοποθέτησή τους πρέπει να αποθηκεύονται σε στεγασμένο χώρο, προστατευμένα από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και την επαφή με χημικές ουσίες.

Προετοιμασία του πρανούς

Πριν από την εγκατάσταση, η επιφάνεια του πρανούς εξομαλύνεται και αναδιαμορφώνεται κατάλληλα. Η υφιστάμενη αυτοφυής βλάστηση απομακρύνεται και αποκαθίστανται κοιλότητες, εξάρσεις και άλλες ανωμαλίες που μπορούν να δυσκολέψουν την τοποθέτηση.

Η διαχείριση των επιφανειακών νερών αποτελεί ουσιώδες μέρος της προετοιμασίας. Στη στέψη προβλέπονται τάφροι αποστράγγισης, ενώ σε κατάλληλες θέσεις διαμορφώνονται τάφροι απορροής κατά τη διεύθυνση της κλίσης, ώστε τα νερά να παροχετεύονται προς τη βάση του πρανούς.

Η διάταξη των έργων απορροής πρέπει να συντονίζεται με τη διάταξη των γεωκυψελών και τη συνολική μελέτη του έργου.

Γεωύφασμα και άλλες υποκείμενες στρώσεις

Ανάλογα με την εφαρμογή, πριν από τις γεωκυψέλες μπορεί να διαστρωθεί μη υφαντό γεωύφασμα. Η στρώση αυτή συμβάλλει στον διαχωρισμό του φυσικού εδάφους από το υλικό πλήρωσης, στη διήθηση και στον περιορισμό της μεταφοράς εδαφικών σωματιδίων λόγω της δράσης του νερού.

Κατά περίπτωση μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά γεωσύνθετα ή άλλες στρώσεις. Η επιλογή τους πρέπει να εξασφαλίζει την προβλεπόμενη διαχείριση του νερού, χωρίς να ευνοεί ανεξέλεγκτη ροή κάτω από τις γεωκυψέλες, έκπλυση υλικού ή ολίσθηση της επένδυσης.

Σε εφαρμογές που περιλαμβάνουν στεγάνωση, μπορεί να προβλέπονται γεωύφασμα προστασίας, αποστραγγιστικό σύνθετο, γεωμεμβράνη και άνω γεωύφασμα προστασίας. Η αναγκαιότητα και η σειρά των στρώσεων καθορίζονται από τη μελέτη.

Μέθοδος 1: τοποθέτηση με αγκύρια τύπου J

Στη μέθοδο αυτή, τα πάνελ στερεώνονται με μεταλλικά αγκύρια τύπου J, τα οποία συγκρατούν τη γεωκυψέλη και συνεργάζονται με το έδαφος.

Στη στέψη του πρανούς, η αρχική σειρά κυψελών στερεώνεται με αγκύριο σε κάθε κυψέλη. Συνδέονται μεταξύ τους όσα πάνελ απαιτούνται για την κάλυψη μέχρι τη βάση και στη συνέχεια αναπτύσσονται στην επιφάνεια.

Στον πόδα του πρανούς πραγματοποιείται αντίστοιχη στερέωση με αγκύριο σε κάθε κυψέλη. Η ενδιάμεση στερέωση γίνεται επίσης με αγκύρια J, σε αποστάσεις που καθορίζονται από την κλίση, τις συνθήκες του εδάφους και τη μελέτη.

Για τη σύνδεση των πάνελ μπορούν να χρησιμοποιηθούν δεματικά, συνδετήρες ή συρραπτικά ανθεκτικά στη διάβρωση, καθώς και πολυμερείς κοχλίες και περικόχλια. Τα δεματικά χρησιμοποιούνται συχνά λόγω της ευκολίας εφαρμογής τους και επειδή δεν απαιτούν ειδικό πρόσθετο εξοπλισμό.

Για την ανάπτυξη και τη στερέωση των κυψελών μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα πλαίσια, επίπεδες μεταλλικές λάμες, κεφαλές ράβδων, χαλύβδινα σχοινιά ή σχοινιά από πολυεστέρα, PET, σύμφωνα με την επιλεγμένη διάταξη.

Διαστάσεις και πυκνότητα αγκυρίων

Το τεύχος περιγράφει ως συνήθη εφαρμογή αγκύρια διαμέτρου 10 mm, με μήκος ίσο με το ύψος της γεωκυψέλης συν 40–50 cm. Το μήκος και η πυκνότητα έμπηξης εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από το βάθος του συμπαγούς εδάφους και τις διαστάσεις των κυψελών.

Παράλληλα, το ίδιο τεύχος παραπέμπει στην ΕΤΕΠ 02-07-04-00:2022, αναφέροντας ράβδους μορφής J:

• Διαμέτρου 12–14 mm.

• Μήκους 0,80–1,20 m.

• Με αποστάσεις της τάξης του 1,0 m κατά μήκος και 0,75–1,0 m κατά τη διεύθυνση της κλίσης του πρανούς.

Οι δύο αναφορές δεν πρέπει να συγχέονται ως μία ενιαία προδιαγραφή. Οι τελικές διαστάσεις και αποστάσεις επιλέγονται βάσει της μελέτης και των τεχνικών προδιαγραφών που εφαρμόζονται στο έργο.

Μέθοδος 2: τοποθέτηση με τένοντες

Στη δεύτερη μέθοδο, η συγκράτηση των γεωκυψελών υποστηρίζεται από τένοντες ή σχοινιά, τα οποία διατρέχουν τα πάνελ και αγκυρώνονται στη στέψη.

Το σύστημα έχει ιδιαίτερη σημασία όταν κάτω από τις γεωκυψέλες υπάρχει στεγανοποιητική γεωμεμβράνη. Στη διάταξη αυτή, το τεύχος προβλέπει αγκύρια J στη στέψη και στον πόδα, ενώ η ενδιάμεση συγκράτηση πραγματοποιείται μέσω των τενόντων. Οι λεπτομέρειες των ακραίων αγκυρώσεων πρέπει να εξασφαλίζουν την προστασία και τη συνέχεια της στεγάνωσης.

Τάφρος αγκύρωσης στη στέψη

Στη στέψη διαμορφώνεται τάφρος αγκύρωσης πλάτους 60–80 cm, με επαρκές βάθος για τον εγκιβωτισμό στοιχείου σκυροδέματος ή βαρέος μεταλλικού σωλήνα. Στο στοιχείο αυτό στερεώνονται οι τένοντες.

Αφού τοποθετηθούν οι απαιτούμενες στρώσεις στεγάνωσης, αποστράγγισης και προστασίας, οι γεωκυψέλες αναπτύσσονται από την άνω αγκύρωση προς τον πόδα του πρανούς.

Το γεωύφασμα προστασίας μπορεί να συγκρατηθεί προσωρινά με γεμάτους αμμόσακους, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος μετακίνησής του από τον άνεμο πριν από την τοποθέτηση των γεωκυψελών.

Διέλευση και σύνδεση των τενόντων

Τα πάνελ συνδέονται μεταξύ τους με τα κατάλληλα εξαρτήματα. Μετά την αρχική στερέωση στη στέψη και πριν από την ανάπτυξή τους, οι τένοντες περνούν μέσα από τις οπές αποστράγγισης των κλειστών πάνελ, στις θέσεις που προβλέπει η μελέτη. Στη συνέχεια εκτείνονται μέχρι τον πόδα.

Η σύνδεση των γεωκυψελών στους τένοντες γίνεται με ροδέλες και σφιγκτήρες συρματόσχοινων σε καθορισμένα σημεία.

Η εξωτερική διάμετρος κάθε ροδέλας πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τη διάμετρο της οπής αποστράγγισης της γεωκυψέλης, η οποία στο τεύχος αναφέρεται συνήθως ως περίπου 1 cm. Η εσωτερική οπή της ροδέλας πρέπει να επιτρέπει τη διέλευση του τένοντα.

Οι τένοντες δένονται στο στοιχείο σκυροδέματος ή στον μεταλλικό σωλήνα της άνω τάφρου. Το στοιχείο αγκύρωσης καλύπτεται στη συνέχεια με στρώση εδάφους για την ενίσχυση της στερέωσής του. Στον πόδα ολοκληρώνεται η προβλεπόμενη στερέωση των γεωκυψελών.

Επιλογή υλικού και αριθμού τενόντων

Οι τένοντες ή τα σχοινιά κατασκευάζονται συνήθως από μέταλλο, πολυεστέρα ή Kevlar. Η επιλογή τους εξαρτάται από το μήκος του πρανούς και το αναμενόμενο βάρος του υλικού πλήρωσης, είτε πρόκειται για έδαφος είτε για χαλίκι ή σκυρόδεμα.

Στον σχεδιασμό λαμβάνεται επίσης υπόψη η τριβή μεταξύ των υποκείμενων στρώσεων και της επένδυσης. Οι λείες γεωμεμβράνες δημιουργούν συνθήκες μικρότερης τριβής στη διεπιφάνεια, γεγονός που επηρεάζει τις απαιτήσεις συγκράτησης.

Το τεύχος αναφέρει ως συνήθη διάταξη 3–5 τένοντες κατά το πλάτος κάθε πάνελ. Ο τελικός αριθμός, οι θέσεις τους και η απαιτούμενη αντοχή σε εφελκυσμό καθορίζονται από τη μελέτη, με βάση τα φορτία και τη γεωμετρία της εφαρμογής.

Πλήρωση των γεωκυψελών

Η πλήρωση πραγματοποιείται αφού ολοκληρωθούν η ανάπτυξη, η σύνδεση και η στερέωση των πάνελ.

Το υλικό διαστρώνεται από τη στέψη προς τον πόδα του πρανούς και εξομαλύνεται με ισοπεδωτικά μάκτρα ή με κάδους μηχανημάτων μακρού βραχίονα.

Το ύψος απόθεσης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1 m, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος ζημιάς στις γεωκυψέλες και, όπου υπάρχει, στην υποκείμενη γεωμεμβράνη.

Ανάλογα με το υλικό πλήρωσης και τη μέθοδο εγκατάστασης της βλάστησης, η επιφάνεια μπορεί να καλυφθεί με δικτυωτούς τάπητες από φυσικές ίνες ή με γεωσυνθετικούς τάπητες, γνωστούς ως geomats.

Υδροσπορά, φύτευση και συντήρηση

Η εγκατάσταση βλάστησης μπορεί να πραγματοποιηθεί με υδροσπορά, δηλαδή ψεκασμό μίγματος σπόρων, ή με φύτευση.

Η ανάπτυξη των φυτών εξαρτάται από τις τοπικές και εποχικές συνθήκες. Απαιτεί κατάλληλη άρδευση και συστηματική συντήρηση, η οποία συνεχίζεται και μετά την αρχική εφαρμογή.

Η υποστήριξη από εξειδικευμένη εταιρεία έργων πρασίνου συμβάλλει στην επιλογή κατάλληλης βλάστησης και στη διατήρηση της φυτοκάλυψης σε βάθος χρόνου.

Πλήρωση με σκυρόδεμα σε ειδικές εφαρμογές

Πέρα από τη φυτική γη και το χαλίκι, οι γεωκυψέλες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καλούπι για σκυρόδεμα προστασίας.

Στην περίπτωση αυτή δημιουργείται επένδυση από μικρά επιμέρους τμήματα σκυροδέματος μέσα στις κυψέλες. Η τμηματοποιημένη δομή επιτρέπει σχετικές μετακινήσεις μεταξύ των επιμέρους τμημάτων, διατηρώντας τη συνολική λειτουργία της επένδυσης.

Σύμφωνα με την περιγραφή του τεύχους, η διάταξη αυτή αποσκοπεί στον περιορισμό των καταπονήσεων και του κινδύνου βλάβης της υποκείμενης μεμβράνης από τα άκρα του σκυροδέματος, σε σύγκριση με επενδύσεις που διαμορφώνονται με αρμούς διακοπής και διαστολής.

Η εφαρμογή απαιτεί ιδιαίτερο σχεδιασμό ως προς το πάχος του σκυροδέματος, το βάρος της επένδυσης και την αντοχή του συστήματος αγκύρωσης.

Βασικές προϋποθέσεις επιτυχούς εφαρμογής

Η αποτελεσματικότητα της επένδυσης εξαρτάται από τον συνδυασμό σωστής επιλογής υλικού, κατάλληλης προετοιμασίας, επαρκούς αγκύρωσης και οργανωμένης διαχείρισης των νερών.

Η γεωκυψέλη πρέπει να συνεργάζεται με τις υποκείμενες στρώσεις και το υλικό πλήρωσης ως ενιαίο σύστημα. Στις εφαρμογές φυτοκάλυψης, η άρδευση και η συντήρηση της βλάστησης αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της λειτουργίας του.

Οι διαστάσεις και οι συνήθεις διατάξεις που αναφέρονται παραπάνω προέρχονται από το τεύχος εφαρμογής. Η οριστική επιλογή του τύπου γεωκυψέλης, των αγκυρίων, των τενόντων και των συνοδευτικών στρώσεων πραγματοποιείται σύμφωνα με τη μελέτη του συγκεκριμένου έργου.

Για περισσότερες πληροφορίες πάνω στις γεωκυψέλες μπορείτε να απευθύνεστε στο τμήμα των μηχανικών μας στο 2310 428900.

Mπορείτε επιπλέον να ζητήσετε να σας αποσταλεί το πλήρες άρθρο σε μορφή PDF με φωτογραφίες και κατασκευαστικά σχέδια.

Περισσότερα...

Γεωυφάσματα για στραγγιστήρια

Τα γεωυφάσματα που χρησιμοποιούνται στα στραγγιστήρια έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο και σημαντικό ρόλο: αφήνουν το νερό να περάσει, αλλά συγκρατούν τα λεπτά σωματίδια του εδάφους, ώστε να μη μεταφέρονται μέσα στο χαλίκι και να μη φράζει σταδιακά το σύστημα αποστράγγισης.

Για στραγγιστήρια χρησιμοποιούνται κατά κανόνα μη υφαντά γεωυφάσματα (non-woven), συνήθως βελονωτά, δηλαδή needle-punched.

Η τρισδιάστατη δομή τους δημιουργεί πολλές διαδρομές για το νερό και τα καθιστά ιδιαίτερα κατάλληλα για εφαρμογές γύρω από διάτρητους σωλήνες, πίσω από τοιχία αντιστήριξης και μέσα σε τάφρους αποστράγγισης.

Τα δύο βασικά πολυμερή που χρησιμοποιούνται είναι το πολυπροπυλένιο (PP) και ο πολυεστέρας (PES ή PET).
Το πολυπροπυλένιο χρησιμοποιείται πολύ συχνά επειδή παρουσιάζει καλή χημική αντοχή, πολύ μικρή απορρόφηση νερού και καλή ανθεκτικότητα σε πολλές συνθήκες εδάφους.

Ο πολυεστέρας χρησιμοποιείται επίσης ευρέως και μπορεί να προσφέρει πολύ καλά μηχανικά χαρακτηριστικά για εφαρμογές διήθησης, διαχωρισμού και αποστράγγισης.

Όσον αφορά το βάρος, στην αγορά συναντάμε πολλές ποιότητες.

Για συνηθισμένες εφαρμογές στραγγιστηρίων χρησιμοποιούνται συχνά γεωυφάσματα περίπου 100 έως 300 g/m², με πολύ συνηθισμένες επιλογές τα 120, 150, 200, 250 και 300 g/m².

Σε περισσότερο απαιτητικές εφαρμογές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη βαρύτερα γεωυφάσματα, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μεγαλύτερες μηχανικές καταπονήσεις ή αυξημένος κίνδυνος διάτρησης κατά την τοποθέτηση του χαλικιού.

Πρέπει όμως να τονιστεί κάτι σημαντικό:

Το μεγαλύτερο βάρος δεν σημαίνει αυτόματα και καλύτερο γεωύφασμα.

Η σωστή επιλογή εξαρτάται κυρίως από:

- τη διαπερατότητα στο νερό,
- το μέγεθος των πόρων του γεωυφάσματος,
- την κοκκομετρία του εδάφους,
- την αντοχή σε διάτρηση και εφελκυσμό,
- και τις μηχανικές καταπονήσεις που θα δεχθεί κατά την εγκατάσταση.

Συνεπώς, ένα σωστό γεωύφασμα στραγγιστηρίου πρέπει να πετυχαίνει μια λεπτή ισορροπία: να συγκρατεί το έδαφος χωρίς να εμποδίζει τη διέλευση του νερού.
Αυτό είναι τελικά πολύ σημαντικότερο από το να επιλέγουμε το προϊόν αποκλειστικά και μόνο με βάση τα γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο.

Kαλέστε το τεχνικό μας τμήμα στο 2310 428900 για ερωτήσεις και απορίες πάνω στα γεωυφάσματα για στραγγιστήρια.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Εποξειδική χημική αγκύρωση Bossong BCR E-PLUS

Η Bossong BCR E-PLUS είναι μια εποξειδική χημική αγκύρωση δύο συστατικών, σχεδιασμένη για τις περιπτώσεις όπου η στερέωση δεν επιτρέπεται να αφήνει περιθώρια αμφιβολίας.

Αν οι πολυεστερικές ρητίνες αποτελούν μια οικονομική και πρακτική λύση για πολλές συνηθισμένες αγκυρώσεις, οι εποξειδικές βρίσκονται στην άλλη άκρη της κλίμακας: χρησιμοποιούνται όταν έχουμε πολύ μεγάλα φορτία, δομικές συνδέσεις και ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.

Η BCR E-PLUS μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο σε ρηγματωμένο όσο και σε μη ρηγματωμένο σκυρόδεμα και διαθέτει πιστοποιήσεις για εφαρμογές με σεισμικές απαιτήσεις.

Είναι κατάλληλη επίσης για την τοποθέτηση σπειρωτών ράβδων αλλά και για μεταγενέστερη σύνδεση οπλισμών, όταν δηλαδή χρειάζεται να ενώσουμε νέο στοιχείο οπλισμένου σκυροδέματος με μια ήδη υπάρχουσα κατασκευή.

Τυπικές εφαρμογές είναι οι βαριές μεταλλικές κατασκευές, οι βάσεις μηχανημάτων, οι δοκοί και τα υποστυλώματα, οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις, οι ενισχύσεις υφιστάμενων κτιρίων και γενικότερα κάθε αγκύρωση όπου τα φορτία είναι υψηλά και η ασφάλεια της σύνδεσης έχει δομική σημασία.

Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό της εποξειδικής τεχνολογίας είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.

Η συγκεκριμένη σειρά είναι κατάλληλη ακόμη και για οπές γεμάτες με νερό, καθώς και για οπές που έχουν δημιουργηθεί με καροτιέρα.

Η εφαρμογή της, παρά τις πολύ υψηλές επιδόσεις της, βασίζεται σε μια απλή αρχή.

Ανοίγεται πρώτα η οπή στην απαιτούμενη διάμετρο και βάθος και ακολουθεί ο προβλεπόμενος καθαρισμός της.

Η φύσιγγα τοποθετείται στο κατάλληλο πιστόλι και τα δύο συστατικά της εποξειδικής ρητίνης αναμειγνύονται στον ειδικό αναμικτήρα κατά την έξοδό τους.

Η ρητίνη εγχέεται μέσα στην οπή και στη συνέχεια εισάγεται η σπειρωτή ράβδος ή η ράβδος οπλισμού με ελαφρά περιστροφική κίνηση.

Μετά τον απαιτούμενο χρόνο σκλήρυνσης δημιουργείται μια εξαιρετικά ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στο μεταλλικό στοιχείο και το σκυρόδεμα.

Η εποξειδική χημική αγκύρωση δεν είναι απαραίτητα η λύση που θα επιλέξουμε για κάθε απλή στερέωση.

Είναι όμως η κατηγορία υλικού στην οποία στρεφόμαστε όταν η εφαρμογή γίνεται πραγματικά κρίσιμη: μεγάλα φορτία, μεγάλα βάθη αγκύρωσης, δομικές συνδέσεις, σεισμικές απαιτήσεις και έργα όπου η αντοχή και η μακροχρόνια αξιοπιστία βρίσκονται πάνω απ’ όλα.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η θέση της Bossong BCR E-PLUS.

Kαλέστε το τεχνικό μας τμήμα στο 2310 428900 για ερωτήσεις και απορίες πάνω στις χημικές αγκυρώσεις.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Πολυεστερική χημική αγκύρωση Bossong BCR POLY SF 300

Η Bossong BCR POLY SF 300 είναι μια χημική αγκύρωση δύο συστατικών με βάση πολυεστερική ρητίνη, σε φύσιγγα 300 ml.

Πρόκειται για ένα πρακτικό προϊόν στερέωσης, σχεδιασμένο κυρίως για εφαρμογές σε μη ρηγματωμένο σκυρόδεμα, αλλά και σε διάφορα είδη τοιχοποιίας.

Πού μπορεί να χρησιμοποιηθεί;

Η BCR POLY SF 300 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη στερέωση σπειρωτών ράβδων και άλλων στοιχείων αγκύρωσης σε:

μη ρηγματωμένο σκυρόδεμα,

συμπαγή τούβλα και συμπαγή τοιχοποιία,

διάτρητα τούβλα,

μπλοκ κυψελωτού σκυροδέματος AAC.

Έτσι μπορεί να καλύψει πολλές καθημερινές εφαρμογές στις οικοδομές και στις ανακαινίσεις, όπως στερέωση μεταλλικών βάσεων, στηριγμάτων, κιγκλιδωμάτων, μεταλλικών κατασκευών, μηχανημάτων ή άλλων εξαρτημάτων, πάντοτε βέβαια μέσα στα όρια που προβλέπει η τεχνική έγκριση του προϊόντος.

Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι και σε τοιχοποιίες, όπου ένα συμβατικό μηχανικό βύσμα δεν αποτελεί πάντοτε την καλύτερη λύση.

Πώς γίνεται η εφαρμογή;

Η αρχή λειτουργίας είναι αρκετά απλή.

Αρχικά ανοίγουμε με το τρυπάνι την οπή στην απαιτούμενη διάμετρο και βάθος. Στη συνέχεια η οπή πρέπει να καθαριστεί σωστά από τη σκόνη και τα υπολείμματα της διάτρησης.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί η ρητίνη πρέπει να έρθει σε καλή επαφή με το υλικό της βάσης.

Η φύσιγγα τοποθετείται στο κατάλληλο πιστόλι και η ρητίνη περνά μέσα από ειδικό στατικό αναμικτήρα, όπου αναμειγνύονται αυτόματα τα δύο συστατικά.

Γεμίζουμε την οπή με την απαιτούμενη ποσότητα υλικού και στη συνέχεια εισάγουμε τη σπειρωτή ράβδο με ελαφρά περιστροφική κίνηση.

Η ρητίνη γεμίζει τα κενά γύρω από τη ράβδο και, καθώς σκληραίνει, δημιουργεί μια πολύ ισχυρή σύνδεση μεταξύ της ράβδου και του δομικού υλικού.

Στα διάτρητα τούβλα χρησιμοποιείται συνήθως και ειδικό δικτυωτό χιτώνιο, ώστε η ρητίνη να συγκρατείται μέσα στην οπή και να μη χάνει τη δύναμή της η αγκύρωση.

Μετά την τοποθέτηση χρειάζεται απλώς να περιμένουμε τον προβλεπόμενο χρόνο σκλήρυνσης πριν φορτίσουμε την αγκύρωση.

Η Bossong BCR POLY SF 300 αποτελεί επομένως μια εύχρηστη και οικονομική λύση για πολλές συνηθισμένες στερεώσεις.

Πρέπει όμως να θυμόμαστε μια βασική διάκριση: προορίζεται για μη ρηγματωμένο σκυρόδεμα.

Όταν έχουμε ρηγματωμένο σκυρόδεμα, σεισμικές εφαρμογές ή ιδιαίτερα υψηλά φορτία, περνάμε σε ανώτερης κατηγορίας συστήματα, όπως οι βινυλεστερικές ή οι εποξειδικές χημικές αγκυρώσεις της Bossong.

Kαλέστε το τεχνικό μας τμήμα στο 2310 428900 για περισσότερες πληροφορίες πάνω στις χημικές αγκυρώσεις.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Επισκευές δαπέδων σε συνθήκες βαθιάς κατάψυξης

 

Οι επισκευές δαπέδων σε ψυκτικούς θαλάμους και χώρους κατάψυξης αποτελούν συνήθως μια δύσκολη και δαπανηρή διαδικασία.

Ο βασικός λόγος είναι απλός: τα περισσότερα συμβατικά επισκευαστικά κονιάματα απαιτούν θετικές θερμοκρασίες εφαρμογής.

Αυτό σημαίνει ότι, σε πολλές περιπτώσεις, πρέπει να διακοπεί η ψύξη, να ανέβει η θερμοκρασία του χώρου και μόνο τότε να ξεκινήσει η επισκευή.

Τα κονιάματα FRICON CF26 και CF45 σχεδιάστηκαν ακριβώς για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους είναι ότι μπορούν να εφαρμοστούν μέσα σε ενεργούς ψυκτικούς και καταψυκτικούς χώρους, χωρίς να απαιτείται διακοπή της λειτουργίας τους.

Το FRICON CF26 μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε θερμοκρασίες έως περίπου -26°C, ενώ το FRICON CF45 προορίζεται για ακόμη πιο απαιτητικές συνθήκες, με δυνατότητα εφαρμογής έως περίπου -45°C.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να σταματήσει η ψύξη ή η κατάψυξη, ούτε να προηγηθεί χρονοβόρα προθέρμανση του χώρου.

Η παραγωγή, η αποθήκευση και η λειτουργία της εγκατάστασης επηρεάζονται στο ελάχιστο.

Για επιχειρήσεις τροφίμων, logistics, βιομηχανικές ψυκτικές εγκαταστάσεις και κέντρα διανομής, αυτό μπορεί να σημαίνει σημαντική εξοικονόμηση χρόνου και κόστους.

Τα FRICON είναι δύο συστατικών κονιάματα τεχνολογίας magnesium phosphate cement, χωρίς ρητίνες και ακρυλικά.

Διακρίνονται για την πολύ γρήγορη ανάπτυξη αντοχών και είναι κατάλληλα για επισκευές όπως λακκούβες, φθαρμένες ακμές, κατώφλια, αρμούς και σημεία με έντονη κυκλοφορία περονοφόρων.

Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό τους είναι ο ιδιαίτερα γρήγορος χρόνος επαναλειτουργίας.

Σε κατάλληλες συνθήκες, η επισκευασμένη επιφάνεια μπορεί να δοθεί ξανά σε χρήση σε πολύ σύντομο χρόνο, περιορίζοντας δραστικά το downtime της εγκατάστασης.

Η μεγάλη αξία των FRICON δεν βρίσκεται μόνο στις μηχανικές τους αντοχές. Βρίσκεται κυρίως στο γεγονός ότι επιτρέπουν να πραγματοποιηθεί μια αναγκαία επισκευή εκεί όπου πριν η επισκευή απαιτούσε διακοπή λειτουργίας.

Σε χώρους όπου κάθε ώρα διακοπής κοστίζει, αυτό δεν είναι απλώς ένα τεχνικό πλεονέκτημα. Είναι ένα πραγματικό λειτουργικό και οικονομικό όφελος.

Καλέστε το τμήμα των μηχανικών μας στο 2310 428900 για περισσότερες πληροφορίες και τεκμηρίωση.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Χημικές αγκυρώσεις δεν είναι μόνο η ρητίνη

 

Στις χημικές αγκυρώσεις, η επιλογή της κατάλληλης ρητίνης είναι σημαντική, αλλά δεν είναι το μόνο στοιχείο που καθορίζει την αξιοπιστία της στερέωσης.

Η τελική απόδοση της αγκύρωσης εξαρτάται από το σύνολο του συστήματος:

το υπόστρωμα, τη διάμετρο και το βάθος της οπής, τον καθαρισμό, τον τρόπο έγχυσης, τα παρελκόμενα και φυσικά τη σωστή τοποθέτηση της ράβδου ή του οπλισμού.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ο καθαρισμός της οπής.

Η σκόνη από τη διάτρηση μπορεί να λειτουργήσει σαν διαχωριστικό στρώμα ανάμεσα στη ρητίνη και το υπόστρωμα, μειώνοντας αισθητά την πρόσφυση.

Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιούνται ειδικές βούρτσες καθαρισμού κατάλληλης διαμέτρου και χειροκίνητες ή μηχανικές αντλίες αέρα, ώστε να απομακρύνονται τα υπολείμματα από τα τοιχώματα και τον πυθμένα της οπής.

Οι στατικές μύτες ανάμειξης εξασφαλίζουν την ομοιόμορφη ανάμειξη των δύο συστατικών της ρητίνης πριν από την έγχυση.

Τα πιστόλια εφαρμογής επιτρέπουν ελεγχόμενη παροχή του υλικού, ενώ οι προεκτάσεις ακροφυσίων είναι χρήσιμες σε βαθιές οπές, όπου η πλήρωση πρέπει να ξεκινά από τον πυθμένα προς τα έξω.

Σε κοίλα ή διάτρητα δομικά στοιχεία χρησιμοποιούνται διάτρητα χιτώνια, τα οποία συγκρατούν τη ρητίνη στην περιοχή της αγκύρωσης και περιορίζουν την ανεξέλεγκτη διαφυγή της μέσα στα κενά του υποστρώματος.

Ανάλογα με την εφαρμογή, μπορεί επίσης να απαιτούνται ειδικοί οδηγοί, πώματα, ροδέλες ή άλλα εξαρτήματα τοποθέτησης.

Βασικά στάδια εφαρμογής

Διάτρηση της οπής στη διάμετρο και στο βάθος που προβλέπει το σύστημα αγκύρωσης.

Σχολαστικός καθαρισμός με επαναλαμβανόμενους κύκλους φυσήματος και βουρτσίσματος.

Προετοιμασία της ρητίνης και της στατικής μύτης ανάμειξης.

Έγχυση της ρητίνης από τον πυθμένα της οπής προς τα έξω.

Τοποθέτηση της ράβδου ή του οπλισμού με ελαφρά περιστροφική κίνηση.

Τήρηση του απαιτούμενου χρόνου ωρίμανσης πριν από οποιαδήποτε φόρτιση.

Η χημική αγκύρωση, λοιπόν, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα και όχι απλώς ως ένα φυσίγγιο ρητίνης. Η σωστή επιλογή και χρήση των παρελκομένων είναι αυτή που επιτρέπει στη ρητίνη να αποδώσει τις μηχανικές αντοχές για τις οποίες έχει σχεδιαστεί.

Kαλέστε το τεχνικό μας τμήμα στο 2310 428900 για ερωτήσεις και απορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Τα κυριότερα λάθη κατά την εφαρμογή των ασφαλτικών κεραμιδιών

 

Τα ασφαλτικά κεραμίδια αποτελούν μία ιδιαίτερα πρακτική και αισθητικά ενδιαφέρουσα λύση για την επικάλυψη στεγών. 

Είναι ελαφριά, εύκολα στη μεταφορά και στην τοποθέτηση και μπορούν να προσφέρουν πολύ καλή στεγανοποίηση, όταν εφαρμοστούν σωστά.

Ωστόσο, η σωστή εφαρμογή τους δεν είναι απλώς θέμα «καρφώνω τα κεραμίδια πάνω στη στέγη». 

Πολλά από τα προβλήματα που εμφανίζονται στην πράξη - διαρροές, ανασηκώσεις, μετακινήσεις, πρόωρη φθορά ή κακή εμφάνιση - δεν οφείλονται απαραίτητα στο ίδιο το υλικό, αλλά σε λάθη κατά την τοποθέτηση.

Ας δούμε τα σημαντικότερα.

1. Λάθος ή ανεπαρκής προετοιμασία του υποστρώματος

Το υπόστρωμα αποτελεί τη βάση ολόκληρης της κατασκευής. Πρέπει να είναι επίπεδο, συνεχές, σταθερό, καθαρό και κατάλληλα διαμορφωμένο για την εφαρμογή των ασφαλτικών κεραμιδιών.

Ένα υπόστρωμα με ανωμαλίες, υγρασία, σαθρά σημεία ή ανεπαρκή μηχανική αντοχή μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα που θα εμφανιστούν αργότερα στην τελική επικάλυψη.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στη σωστή επιλογή των φύλλων του υποστρώματος, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο αυτά στερεώνονται.

Το ασφαλτικό κεραμίδι ακολουθεί το υπόστρωμα. Αν το υπόστρωμα δεν είναι σωστό, δεν μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα η τελική επικάλυψη.

2. Παράλειψη ή λανθασμένη τοποθέτηση της ασφαλτικής στεγανωτικής μεμβράνης

Η στεγανωτική μεμβράνη κάτω από τα ασφαλτικά κεραμίδια αποτελεί σημαντικό μέρος του συστήματος. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό βοηθητικό υλικό.

Η μεμβράνη πρέπει να τοποθετείται με τις σωστές επικαλύψεις, στη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνα με τις απαιτήσεις του συστήματος. Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στα σημεία όπου υπάρχουν ενώσεις, ακμές, λούκια, διελεύσεις και άλλα ευαίσθητα σημεία.

Ένα συνηθισμένο λάθος είναι η προσπάθεια εξοικονόμησης υλικού με υπερβολικά μικρές επικαλύψεις ή με αποσπασματική τοποθέτηση της μεμβράνης.

3. Λάθος αριθμός ή θέση ή είδος των καρφιών

Η στερέωση των ασφαλτικών κεραμιδιών είναι κρίσιμο σημείο της εφαρμογής.

Δεν αρκεί να χρησιμοποιηθούν μερικά καρφιά σε κάθε κεραμίδι. Ο αριθμός, η θέση και το βάθος τοποθέτησης των καρφιών πρέπει να είναι αυτά που προβλέπει ο κατασκευαστής για το συγκεκριμένο προϊόν και την εκάστοτε εφαρμογή.

Ένα καρφί τοποθετημένο πολύ ψηλά, πολύ χαμηλά ή εκτός της προβλεπόμενης ζώνης στερέωσης μπορεί να μειώσει σημαντικά την ασφάλεια του συστήματος.

Εξίσου λανθασμένο είναι το υπερβολικό κάρφωμα, όταν αυτό προκαλεί καταστροφή ή σχίσιμο του κεραμιδιού.

4. Λάθος βάθος καρφώματος

Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη είναι το λανθασμένο κάρφωμα.

Το κεφάλι του καρφιού πρέπει να πατά σωστά πάνω στο ασφαλτικό κεραμίδι. Δεν πρέπει να εξέχει, αλλά ούτε και να εισχωρεί υπερβολικά μέσα στο υλικό.

Όταν το καρφί βυθίζεται μέσα στο κεραμίδι, μειώνεται η αποτελεσματική επιφάνεια συγκράτησης και μπορεί να προκληθεί τραυματισμός του υλικού.

5. Χρήση ακατάλληλων καρφιών

Τα καρφιά που χρησιμοποιούνται πρέπει να είναι κατάλληλα για ασφαλτικά κεραμίδια και για τις συγκεκριμένες συνθήκες της κατασκευής.

Το μήκος τους πρέπει να είναι επαρκές ώστε να εξασφαλίζεται η απαιτούμενη διείσδυση στο υπόστρωμα, ενώ το υλικό και η προστασία τους πρέπει να είναι κατάλληλα για το περιβάλλον στο οποίο θα χρησιμοποιηθούν.

Η χρήση ενός κοινού ή ακατάλληλου καρφιού μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα διάβρωσης και απώλειας της μηχανικής στερέωσης με την πάροδο του χρόνου.

6. Εσφαλμένη τοποθέτηση στα λούκια της στέγης

Τα λούκια είναι από τα πιο ευαίσθητα σημεία μιας στέγης.

Εκεί συγκεντρώνεται μεγάλη ποσότητα νερού και οποιοδήποτε λάθος στη διαμόρφωση ή στη στεγάνωση μπορεί να οδηγήσει σε διαρροές.

Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται το λούκι σαν μια απλή συνέχεια της υπόλοιπης στέγης. Απαιτείται ειδική διαμόρφωση και εφαρμογή, σύμφωνα με τη μέθοδο που προβλέπει ο κατασκευαστής του συστήματος.

7. Λάθος εφαρμογή γύρω από καμινάδες, τοίχους και διελεύσεις

Οι περισσότερες σοβαρές διαρροές σε μια στέγη δεν εμφανίζονται απαραίτητα στην επιφάνεια των κεραμιδιών.

Συχνά ξεκινούν από τα σημεία όπου η στέγη συναντά μια καμινάδα, έναν κατακόρυφο τοίχο, ένα φεγγίτη, έναν αεραγωγό ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που διαπερνά την επικάλυψη.

Σε αυτά τα σημεία απαιτείται σωστή διαμόρφωση των μεταλλικών ή στεγανωτικών εξαρτημάτων και σωστή ενσωμάτωσή τους στο σύστημα των ασφαλτικών κεραμιδιών.

Η χρήση μόνο μιας ποσότητας ασφαλτικής μαστίχης για να «κλείσει» ένα δύσκολο σημείο δεν αποτελεί σωστή τεχνική λύση.

8. Λανθασμένη εφαρμογή σε χαμηλές θερμοκρασίες

Τα ασφαλτικά κεραμίδια διαθέτουν συνήθως αυτοκόλλητες ζώνες που βοηθούν στη μεταξύ τους συγκόλληση.

Η διαδικασία αυτή επηρεάζεται σημαντικά από τη θερμοκρασία, την ηλιοφάνεια και τις καιρικές συνθήκες.

Σε υψηλές θερμοκρασίες η ενεργοποίηση της αυτοκόλλητης ζώνης μπορεί να μην είναι άμεση. Αντίστοιχα, κατά την τοποθέτηση σε ψυχρές ή δυσμενείς συνθήκες μπορεί να απαιτούνται πρόσθετες διαδικασίες, σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Ένα κεραμίδι που φαίνεται σωστά τοποθετημένο την ημέρα της εφαρμογής δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει ήδη αποκτήσει την απαιτούμενη συγκόλληση.

9. Λανθασμένη αποθήκευση και μεταφορά

Τα ασφαλτικά κεραμίδια δεν πρέπει να αποθηκεύονται ή να μεταφέρονται χωρίς προσοχή.

Η τοποθέτηση των δεμάτων με λάθος τρόπο, η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, η υψηλή θερμοκρασία ή η αποθήκευση σε ακατάλληλες συνθήκες μπορούν να προκαλέσουν παραμορφώσεις ή να δυσκολέψουν την εφαρμογή.

Τα δέματα πρέπει να αποθηκεύονται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή και να προστατεύονται από τις καιρικές συνθήκες.

10. Ανάμιξη κεραμιδιών από διαφορετικές παρτίδες

Ένα λάθος που συχνά υποτιμάται είναι η τοποθέτηση υλικού από διαφορετικές παρτίδες χωρίς προηγούμενη ανάμιξη.

Επειδή μπορεί να υπάρχουν μικρές διαφοροποιήσεις στην απόχρωση μεταξύ διαφορετικών παρτίδων, είναι καλή πρακτική να αναμειγνύονται τα κεραμίδια από διαφορετικά πακέτα κατά την εφαρμογή.

Έτσι αποφεύγεται η δημιουργία εμφανών ζωνών διαφορετικής απόχρωσης πάνω στη στέγη.

11. Λάθος χάραξη και ευθυγράμμιση

Η σωστή γεωμετρία της τοποθέτησης έχει μεγάλη σημασία, όχι μόνο για την αισθητική αλλά και για τη σωστή λειτουργία της επικάλυψης.

Οι σειρές πρέπει να ακολουθούν τις προβλεπόμενες χαράξεις και να διατηρούν τη σωστή αλληλοεπικάλυψη.

Μια μικρή απόκλιση στην αρχή μπορεί να φαίνεται ασήμαντη, αλλά όσο ανεβαίνουν οι σειρές μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απόκλιση στην κορυφή της στέγης.

12. Παράβλεψη του αερισμού της στέγης

Ο σωστός αερισμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός στις κατασκευές στέγης.

Η συσσώρευση θερμότητας και υγρασίας κάτω από την επικάλυψη μπορεί να επηρεάσει τόσο τη διάρκεια ζωής των υλικών όσο και τη συμπεριφορά ολόκληρης της κατασκευής.

Ο αερισμός πρέπει να σχεδιάζεται ως μέρος του συστήματος και όχι να αντιμετωπίζεται εκ των υστέρων.

13. Υπερβολική χρήση ασφαλτικής μαστίχης

Η ασφαλτική μαστίχη είναι χρήσιμο υλικό σε συγκεκριμένες εφαρμογές, αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη σωστή μηχανική στερέωση και τη σωστή κατασκευαστική λεπτομέρεια.

Ένα συνηθισμένο λάθος είναι η υπερβολική χρήση μαστίχης με τη λογική ότι όσο περισσότερη τόσο καλύτερα.

Στην πραγματικότητα, η σωστή ποσότητα και θέση εφαρμογής είναι αυτή που προβλέπει ο κατασκευαστής του συστήματος.

14. Εφαρμογή χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι οδηγίες του κατασκευαστή

Ίσως το σημαντικότερο λάθος από όλα είναι η αντιμετώπιση όλων των ασφαλτικών κεραμιδιών σαν να είναι ίδια.

Δεν είναι.

Διαφορετικά προϊόντα μπορεί να έχουν διαφορετικές απαιτήσεις ως προς την κλίση της στέγης, τη στερέωση, τις επικαλύψεις, τη μεμβράνη υποστρώματος, τον αερισμό, τις λεπτομέρειες στα λούκια και στα τελειώματα.

Οι οδηγίες εφαρμογής του συγκεκριμένου προϊόντος πρέπει επομένως να αποτελούν το βασικό σημείο αναφοράς για τον τεχνίτη.

Τα ασφαλτικά κεραμίδια είναι ένα αξιόπιστο σύστημα επικάλυψης, αλλά όπως συμβαίνει με όλα τα δομικά υλικά, η απόδοσή τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα της εφαρμογής.

Η σωστή προετοιμασία του υποστρώματος, η κατάλληλη στεγανωτική μεμβράνη, η σωστή στερέωση, η προσοχή στις λεπτομέρειες και η τήρηση των οδηγιών του κατασκευαστή είναι τα στοιχεία που κάνουν τη διαφορά.

Στην πράξη, πολλές αστοχίες που αποδίδονται στο υλικό είναι στην πραγματικότητα αστοχίες εφαρμογής.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για πληροφορίες και τιμές.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...

Κορδόνια πολυαιθυλενίου για τη σωστή προετοιμασία των αρμών διαστολής

Όταν μιλάμε για σφράγιση αρμών –είτε σε πλακάκια, είτε σε κουφώματα, είτε σε βιομηχανικά δάπεδα και προσόψεις– οι περισσότεροι εστιάζουν αποκλειστικά στην ποιότητα της μαστίχης (πολυουρεθανική, σιλικόνη, MS Polymer κ.λπ.). 

Υπάρχει όμως ένα  υλικό που καθορίζει αν η δουλειά θα αντέξει στον χρόνο ή αν θα αστοχήσει από τους πρώτους μήνες. Αυτό είναι το κορδόνι πολυαιθυλενίου.

Ποια είναι η αποστολή του και πού το χρησιμοποιούμε

Το κορδόνι πολυαιθυλενίου δεν είναι απλώς ένα πληρωτικό υλικό.

 Έχει συγκεκριμένες τεχνικές αποστολές και χρησιμοποιείται σε μια σειρά από απαιτητικές εργασίες:

1. Ρύθμιση του βάθους του αρμού: Κάθε σφραγιστική μαστίχη έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές λειτουργίας. Ο χρυσός κανόνας λέει ότι το βάθος της μαστίχης πρέπει να είναι περίπου το μισό από το πλάτος του αρμού (και ποτέ μεγαλύτερο από το πλάτος). Στους βαθείς αρμούς, το κορδόνι δημιουργεί μία σταθερή βάση στο σωστό ύψος, ώστε η μαστίχη να κάτσει ακριβώς εκεί που πρέπει.
2. Αποφυγή της τριπλής πρόσφυσης (Το πιο κρίσιμο τεχνικό κομμάτι): Για να μπορεί μια μαστίχη να συστέλλεται και να διαστέλλεται χωρίς να σκίζεται, πρέπει να κολλάει μόνο στα δύο πλαϊνά τοιχώματα του αρμού και όχι στον πάτο. Αν κολλήσει και στον πάτο (τριπλή πρόσφυση), αστοχεί εύκολα  με τις πολύ επιβαρυντικές συστολοδιαστολές. Το πολυαιθυλένιο δεν κολλάει με τις μαστίχες, επιτρέποντάς τους να δουλεύουν ελεύθερα.
3. Τεράστια οικονομία υλικού: Αν προσπαθήσετε να γεμίσετε έναν βαθύ αρμό αποκλειστικά με μαστίχη, θα χρειαστείτε πολλαπλάσια ποσότητα. Το κορδόνι δημιουργεί το σωστό βάθος και αποφεύγεται η κατασπατάληση του υλικού.

Πώς επιλέγουμε τη σωστή διάμετρο 

Το πιο συχνό λάθος στην πράξη είναι η επιλογή λάθος μεγέθους κορδονιού. Αν είναι πολύ μικρό, θα φεύγει προς τα κάτω. Αν είναι πολύ μεγάλο, δεν θα μπαίνει σωστά ή θα πιέζει τη μαστίχη προς τα έξω.

Ο κανόνας είναι απλός: Το κορδόνι πρέπει να είναι πάντα μεγαλύτερο από το πλάτος του αρμού κατά περίπου 25% με 30%.

Επειδή το υλικό είναι συμπιέσιμο, πρέπει να σφηνώνει ελαφρώς μέσα στον αρμό για να μένει σταθερό στη θέση του και να αντέχει την πίεση όταν απλώνουμε τη μαστίχη με τη σπάτουλα. Για παράδειγμα:

• Για αρμό πλάτους 10 χιλιοστών, επιλέγουμε κορδόνι διαμέτρου 12-13 χιλιοστών.
• Για αρμό πλάτους 15 χιλιοστών, πηγαίνουμε σε κορδόνι 20 χιλιοστών.

Πού είναι απαραίτητο να το τοποθετούμε;

• Διαστολικοί αρμοί δαπέδων: Σε μεγάλα project με πλακάκια, μάρμαρα ή βιομηχανικά δάπεδα (εσωτερικά και εξωτερικά) όπου οι μετακινήσεις λόγω θερμοκρασίας είναι έντονες.
• Κουφώματα (πόρτες και παράθυρα): Στο μεγάλο κενό που δημιουργείται ανάμεσα στην κάσα του κουφώματος και την τοιχοποιία, πριν την τελική μόνωση.
• Αρμοί προσόψεων και προκάτ στοιχείων: Εκεί όπου το πάχος των αρμών είναι μεγάλο και οι καιρικές συνθήκες απαιτούν τη μέγιστη αντοχή της μαστίχης.
• Περιμετρικοί αρμοί: Σε ενώσεις δαπέδου με τοίχο (σοβατεπί) ή γύρω από πισίνες και ταράτσες.

Με λίγα λόγια: Το κορδόνι πολυαιθυλενίου μετατρέπει μια ερασιτεχνική σφράγιση σε επαγγελματική εφαρμογή. Εξασφαλίζει ότι η μαστίχη θα κάνει σωστά τη δουλειά της, ενώ παράλληλα γλιτώνει τον τεχνίτη ή τον ιδιώτη από άσκοπα έξοδα αγοράς επιπλέον σφραγιστικών.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για τιμές και περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM

Περισσότερα...