Μονώσεις ταρατσών: 32 ερωτήσεις και απαντήσεις για όλα (μέρος 2)

 

Μονώσεις ταρατσών: 32 ερωτήσεις και απαντήσεις για όλα (μέρος 1)

Στο πρώτο μέρος εξετάσαμε 16 βασικά ερωτήματα σχετικά με τη στεγανοποίηση της ταράτσας, τις ασφαλτικές μεμβράνες, τα επαλειφόμενα στεγανωτικά και τις αιτίες εμφάνισης διαρροών.

Συνεχίζουμε με άλλες 16 ερωτήσεις που αφορούν κυρίως τη θερμομόνωση, τις διαφορετικές κατασκευαστικές λύσεις, τα συνηθέστερα λάθη και τη συντήρηση.

17. Γιατί χρειάζεται θερμομόνωση μια ταράτσα;

Επειδή το δώμα αποτελεί σημαντική επιφάνεια ανταλλαγής θερμότητας με το εξωτερικό περιβάλλον.

Χωρίς επαρκή θερμομόνωση, ένα κτίριο μπορεί να παρουσιάζει αυξημένες θερμικές απώλειες τον χειμώνα και μεγαλύτερη θερμική επιβάρυνση το καλοκαίρι.

Η σωστή θερμομόνωση βελτιώνει την ενεργειακή απόδοση και τις συνθήκες θερμικής άνεσης.

18. Ποια υλικά χρησιμοποιούνται για τη θερμομόνωση ταρατσών;

Συνηθισμένες επιλογές είναι:

Διογκωμένη πολυστερίνη (EPS), σε κατάλληλους τύπους.

Εξηλασμένη πολυστερίνη (XPS).

Πλάκες πολυϊσοκυανουρικού αφρού (PIR).

Πετροβάμβακας υψηλής πυκνότητας, κατάλληλος για δώματα.

Η επιλογή εξαρτάται από τη θέση της θερμομόνωσης, την αντοχή σε θλίψη, την υγρασιακή συμπεριφορά και τις απαιτήσεις του συστήματος.

19. Τι είναι η συμβατική θερμομόνωση ταράτσας;

Στη συμβατική διάταξη θερμού δώματος, η στεγανωτική στρώση τοποθετείται πάνω από τη θερμομόνωση.

Η κατασκευή απαιτεί κατάλληλο σχεδιασμό των στρώσεων, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου υδρατμών όπου χρειάζεται.

Η στεγανοποίηση προστατεύει τις υποκείμενες στρώσεις από την είσοδο νερού.

20. Τι είναι η ανεστραμμένη θερμομόνωση;

Στην ανεστραμμένη διάταξη, η θερμομόνωση τοποθετείται πάνω από τη στεγανωτική στρώση.

Συνήθως χρησιμοποιούνται κατάλληλες πλάκες XPS, καθώς πρέπει να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες υγρασιακές και μηχανικές συνθήκες του συστήματος.

Ακολουθούν οι προβλεπόμενες στρώσεις διαχωρισμού, προστασίας και έρματος ή τελικής επικάλυψης.

21. Ποια λύση είναι καλύτερη, η συμβατική ή η ανεστραμμένη;

Και οι δύο μπορούν να είναι αξιόπιστες.

Η συμβατική διάταξη προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες επιλογής θερμομονωτικών υλικών και τελικών επιστρώσεων.

Η ανεστραμμένη διάταξη προστατεύει τη στεγάνωση από ορισμένες άμεσες θερμικές και μηχανικές καταπονήσεις.

Η τελική επιλογή εξαρτάται από το κτίριο, τη χρήση της ταράτσας, τα φορτία και τις τεχνικές απαιτήσεις.

22. Πόσο πάχος πρέπει να έχει η θερμομόνωση;

Δεν υπάρχει ένα πάχος που να είναι κατάλληλο για όλες τις ταράτσες.

Το απαιτούμενο πάχος εξαρτάται από τη θερμική αγωγιμότητα του υλικού, την κλιματική ζώνη, την υφιστάμενη κατασκευή και τις ενεργειακές απαιτήσεις.

Η επιλογή πρέπει να βασίζεται σε θερμοτεχνικό υπολογισμό και όχι αποκλειστικά στην εμπειρία του συνεργείου.

23. Είναι πάντα καλύτερο ένα θερμομονωτικό υλικό με μικρότερο συντελεστή λ;

Όταν συγκρίνουμε υλικά ίδιου πάχους, η μικρότερη τιμή θερμικής αγωγιμότητας λ σημαίνει γενικά μεγαλύτερη θερμική αντίσταση.

Ωστόσο, δεν αρκεί μόνο αυτό το χαρακτηριστικό.

Πρέπει να εξετάζουμε τη μηχανική αντοχή, την υγρασιακή συμπεριφορά, τη διαστασιακή σταθερότητα και τη συμβατότητα με τη συνολική κατασκευή.

24. Μπορούμε να θερμομονώσουμε μια παλιά ταράτσα χωρίς αποξήλωση;

Σε αρκετές περιπτώσεις είναι εφικτό.

Πρέπει όμως να προηγηθεί έλεγχος της υπάρχουσας στεγάνωσης, των κλίσεων, της υγρασίας και της φέρουσας ικανότητας.

Εάν υπάρχουν σοβαρές φθορές ή εγκλωβισμένη υγρασία, η απλή προσθήκη νέων στρώσεων μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα.

25. Μπορούμε να τοποθετήσουμε πλακάκια πάνω από τη μόνωση;

Ναι, εφόσον επιλεγεί σύστημα κατάλληλο για βατό δώμα και σχεδιαστεί σωστά.

Πρέπει να προβλεφθούν η προστασία της στεγάνωσης, οι στρώσεις κατανομής φορτίων, οι αρμοί και η απορροή.

Η απευθείας συγκόλληση πλακιδίων πάνω σε οποιοδήποτε στεγανωτικό ή θερμομονωτικό υλικό δεν είναι γενικά αποδεκτή λύση.

26. Πώς προστατεύουμε μια ταράτσα που χρησιμοποιείται συχνά;

Η βατότητα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την επιλογή του συστήματος.

Μια ταράτσα που χρησιμοποιείται ως χώρος παραμονής χρειάζεται διαφορετική προστασία από ένα δώμα στο οποίο ανεβαίνουμε μόνο για συντήρηση.

Πλάκες πεζοδρομίου, κατάλληλες επιστρώσεις και ειδικές στρώσεις προστασίας αποτελούν μερικές από τις διαθέσιμες επιλογές.

27. Χρειάζεται φράγμα υδρατμών;

Σε αρκετές κατασκευές απαιτείται κατάλληλη στρώση ελέγχου υδρατμών.

Η αναγκαιότητα, η θέση και η αντίστασή της στη διάχυση υδρατμών εξαρτώνται από τη σύνθεση του δώματος και τις εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες.

Ένα λανθασμένα τοποθετημένο φράγμα υδρατμών μπορεί να προκαλέσει εγκλωβισμό υγρασίας.

Γι' αυτό απαιτείται μελέτη του συνολικού συστήματος.

28. Τι ρόλο παίζουν τα γεωυφάσματα στις μονώσεις ταρατσών;

Τα γεωυφάσματα χρησιμοποιούνται σε ορισμένα συστήματα ως στρώσεις διαχωρισμού ή προστασίας .

Για παράδειγμα, μπορούν να περιορίζουν τη μηχανική καταπόνηση μιας στεγανωτικής στρώσης ή να διαχωρίζουν διαφορετικά υλικά.

Πρέπει πάντοτε να επιλέγεται ο κατάλληλος τύπος και το κατάλληλο βάρος σύμφωνα με τις απαιτήσεις του συστήματος.

29. Τι είναι οι θερμογέφυρες στην ταράτσα;

Είναι περιοχές της κατασκευής όπου η θερμότητα μεταφέρεται ευκολότερα λόγω γεωμετρίας ή ασυνέχειας της θερμομόνωσης.

Συνηθισμένα σημεία είναι οι ενώσεις δώματος και εξωτερικών τοίχων, τα στηθαία και οι διάφορες κατασκευαστικές διακοπές.

Η αντιμετώπισή τους απαιτεί συνεχή και σωστά σχεδιασμένη θερμομονωτική προστασία.

30. Πόσο κοστίζει η μόνωση μιας ταράτσας;

Το κόστος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Σημαντικότεροι είναι η επιφάνεια, η κατάσταση του υποστρώματος, το σύστημα στεγανοποίησης, το είδος και το πάχος της θερμομόνωσης, καθώς και οι πρόσθετες εργασίες.

Δεν είναι σωστό να συγκρίνουμε προσφορές μόνο με βάση την τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο.

Πρέπει να γνωρίζουμε ακριβώς ποιες εργασίες και ποια υλικά περιλαμβάνονται.

31. Κάθε πότε χρειάζεται συντήρηση η μόνωση;

Μια περιοδική επιθεώρηση, συνήθως τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο και μετά από έντονα καιρικά φαινόμενα, είναι χρήσιμη.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται οι υδρορροές, οι ενώσεις, τα στηθαία και τα σημεία όπου υπάρχουν μηχανικές καταπονήσεις.

Μικρά προβλήματα που εντοπίζονται έγκαιρα αντιμετωπίζονται συνήθως ευκολότερα.

32. Ποιο είναι τελικά το μυστικό μιας επιτυχημένης μόνωσης ταράτσας;

Δεν υπάρχει κάποιο μυστικό που να λύνει όλα τα προβλήματα.

Η επιτυχία βρίσκεται στον σωστό σχεδιασμό, στη συμβατότητα των στρώσεων, στην ποιότητα των υλικών και στην προσεγμένη εφαρμογή.

Η απορροή των νερών, η θερμομονωτική συνέχεια και η σωστή κατασκευή των λεπτομερειών είναι καθοριστικοί παράγοντες.

Μια σωστή μόνωση ταράτσας δεν είναι απλώς ένα έξοδο κατασκευής. Είναι μια επένδυση στην προστασία, την ενεργειακή απόδοση και τη διάρκεια ζωής του κτιρίου.

Και όπως συμβαίνει σε κάθε σοβαρή οικοδομική εργασία, το τελικό αποτέλεσμα δεν κρίνεται μόνο από τα υλικά που χρησιμοποιούμε, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονται μεταξύ τους.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για τιμές και περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

Μονώσεις ταρατσών: 32 ερωτήσεις και απαντήσεις για όλα (μέρος 1)

 

Μονώσεις ταρατσών: 32 ερωτήσεις και απαντήσεις για όλα (μέρος 2)

Η σωστή μόνωση μιας ταράτσας είναι μια από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για την προστασία ενός κτιρίου.

Προστατεύει από την υγρασία, περιορίζει τις θερμικές απώλειες και συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης.

Υπάρχουν όμως πολλά ερωτήματα σχετικά με τα υλικά, την επιλογή του κατάλληλου συστήματος, την εφαρμογή και το κόστος.

Συγκεντρώσαμε 32 συνηθισμένες ερωτήσεις και δίνουμε σύντομες, πρακτικές απαντήσεις.

Στο πρώτο μέρος εξετάζουμε κυρίως τη στεγανοποίηση και τα προβλήματα που προκαλεί το νερό.

1. Ποια είναι η διαφορά στεγανοποίησης και θερμομόνωσης;

Η στεγανοποίηση εμποδίζει τη διείσδυση του νερού στο κτίριο.

Η θερμομόνωση περιορίζει τη μεταφορά θερμότητας μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος.

Είναι δύο διαφορετικές λειτουργίες που πολλές φορές συνδυάζονται στο ίδιο σύστημα μόνωσης ταράτσας.

2. Πότε χρειάζεται  στεγανοποίηση μια ταράτσα;

Όταν εμφανίζονται υγρασίες, διαρροές, φουσκώματα ή φθορές της υπάρχουσας στεγανωτικής στρώσης.

Δεν χρειάζεται όμως να περιμένουμε να εμφανιστεί νερό στο εσωτερικό του κτιρίου.

Η περιοδική επιθεώρηση επιτρέπει να εντοπίζονται προβλήματα πριν εξελιχθούν σε σοβαρές βλάβες.

3. Ποια είναι τα συνηθέστερα υλικά στεγανοποίησης;

Οι βασικότερες επιλογές είναι:

Ασφαλτικές μεμβράνες (ασφαλτόπανα).

Συνθετικές μεμβράνες PVC, TPO/FPO ή EPDM.

Επαλειφόμενα στεγανωτικά συστήματα πολυουρεθανικής ή άλλης κατάλληλης τεχνολογίας.

Τσιμεντοειδή στεγανωτικά για εφαρμογές όπου ενδείκνυνται.

Κάθε σύστημα έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις και περιορισμούς.

4. Είναι τα ασφαλτόπανα αξιόπιστη λύση;

Ναι. Τα ασφαλτόπανα αποτελούν μια δοκιμασμένη λύση στεγανοποίησης, με πολύχρονη παρουσία στην οικοδομή.

Η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από την ποιότητα της μεμβράνης, την προετοιμασία του υποστρώματος, τις επικαλύψεις, τις συγκολλήσεις και τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες.

5. Ποιο ασφαλτόπανο είναι καλύτερο; APP ή SBS;

Οι μεμβράνες APP διακρίνονται συνήθως για την καλή συμπεριφορά τους σε υψηλές θερμοκρασίες.

Οι μεμβράνες SBS παρουσιάζουν γενικά μεγαλύτερη ελαστικότητα, ιδιαίτερα σε χαμηλές θερμοκρασίες.

Η επιλογή εξαρτάται από το κλίμα, τη χρήση της ταράτσας και τις απαιτήσεις του έργου.

Δεν υπάρχει ένας τύπος που να είναι καλύτερος σε όλες τις περιπτώσεις.

6. Τι σημαίνει ασφαλτόπανο 4 ή 5 κιλών;

Συνήθως αναφερόμαστε στην ονομαστική μάζα της μεμβράνης ανά τετραγωνικό μέτρο.

Έτσι, ένα ασφαλτόπανο 4 kg/m² έχει ονομαστική μάζα περίπου τεσσάρων κιλών ανά τετραγωνικό μέτρο.

Το βάρος όμως δεν αρκεί για να κρίνουμε την ποιότητα.

Πρέπει να εξετάζουμε τον οπλισμό, το είδος της ασφάλτου, το πάχος και τις τεχνικές επιδόσεις.

7. Χρειάζεται αστάρι πριν από την εφαρμογή ασφαλτόπανου;

Στα περισσότερα συστήματα πλήρους συγκόλλησης, ναι.

Το κατάλληλο  αστάρι προετοιμάζει το υπόστρωμα και συμβάλλει στη σωστή πρόσφυση της μεμβράνης.

Πρέπει να εφαρμόζεται στην προβλεπόμενη ποσότητα και να έχει στεγνώσει όσο απαιτεί ο κατασκευαστής.

8. Μπορούμε να τοποθετήσουμε νέο ασφαλτόπανο πάνω στο παλιό;

Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εφικτό.

Προϋπόθεση είναι η υπάρχουσα στεγάνωση να είναι σταθερή, κατάλληλη για επικάλυψη και χωρίς εγκλωβισμένη υγρασία ή εκτεταμένες αποκολλήσεις.

Εάν το παλιό σύστημα έχει σοβαρές αστοχίες, μπορεί να απαιτείται αποξήλωση.

9. Είναι τα επαλειφόμενα στεγανωτικά καλύτερα από τα ασφαλτόπανα;

Όχι γενικά.

Τα επαλειφόμενα υλικά μπορούν να δημιουργήσουν συνεχή στεγανωτική στρώση χωρίς τις συμβατικές ενώσεις φύλλων.

Από την άλλη, οι προκατασκευασμένες μεμβράνες προσφέρουν ελεγχόμενα εργοστασιακά χαρακτηριστικά και διαφορετικές δυνατότητες εφαρμογής.

Η επιλογή πρέπει να γίνεται ανάλογα με την κατάσταση της ταράτσας και τις απαιτήσεις της κατασκευής.

10. Πόσες στρώσεις επαλειφόμενου στεγανωτικού χρειάζονται;

Δεν υπάρχει ένας αριθμός που να ισχύει για όλα τα υλικά.

Τα περισσότερα συστήματα προβλέπουν δύο ή περισσότερες εφαρμογές, με συγκεκριμένη συνολική κατανάλωση ή πάχος στεγνής στρώσης.

Το σημαντικό είναι να επιτευχθεί το προβλεπόμενο πάχος σύμφωνα με το τεχνικό φυλλάδιο.

11. Γιατί είναι τόσο σημαντικές οι κλίσεις της ταράτσας;

Οι κλίσεις οδηγούν το νερό προς τα σημεία απορροής.

Όταν είναι ανεπαρκείς, δημιουργούνται λιμνάζοντα νερά, τα οποία μπορεί να επιβαρύνουν τη στεγανωτική στρώση και να επιταχύνουν τη φθορά ορισμένων συστημάτων.

Η απαιτούμενη κλίση καθορίζεται από τον σχεδιασμό, το σύστημα και τις εφαρμοστέες τεχνικές απαιτήσεις.

Σε πολλές λύσεις δωμάτων προβλέπονται ονομαστικές κλίσεις της τάξης του 2%, χωρίς αυτό να αποτελεί καθολικό κανόνα για κάθε κατασκευή.

12. Είναι πρόβλημα αν παραμένουν νερά στην ταράτσα;

Ναι, ιδιαίτερα όταν η συγκέντρωση νερού είναι συστηματική και παρατεταμένη.

Το λιμνάζον νερό μπορεί να αυξήσει τις καταπονήσεις, να συγκεντρώνει ρύπους και να δυσκολεύει τη συντήρηση.

Η σωστή απορροή αποτελεί βασική προϋπόθεση ενός αξιόπιστου συστήματος στεγανοποίησης.

13. Ποια σημεία παρουσιάζουν συχνότερα διαρροές;

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται:

Στα σιφώνια και στις υδρορροές.

Στις ενώσεις της ταράτσας με τα στηθαία.

Στις διελεύσεις σωληνώσεων.

Στις βάσεις κλιματιστικών και άλλου εξοπλισμού.

Στους αρμούς και στις μεταβάσεις διαφορετικών υλικών.

Συχνά οι αστοχίες εμφανίζονται στις λεπτομέρειες και όχι στην κύρια επιφάνεια.

14. Μπορούμε να κάνουμε στεγανοποίηση τον χειμώνα;

Εξαρτάται από το υλικό και τις καιρικές συνθήκες.

Υπάρχουν προϊόντα που εφαρμόζονται σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά κάθε σύστημα έχει συγκεκριμένα όρια.

Η βροχή, η υγρασία του υποστρώματος, ο παγετός και οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα εφαρμογής.

15. Πόσα χρόνια διαρκεί μια σωστή στεγανοποίηση;

Η διάρκεια ζωής εξαρτάται από το σύστημα, την ποιότητα των υλικών, τις συνθήκες έκθεσης και τη συντήρηση.

Ορισμένες σωστά σχεδιασμένες και εφαρμοσμένες λύσεις μπορούν να λειτουργούν για πολλές δεκαετίες.

Δεν είναι όμως σωστό να υποσχόμαστε έναν συγκεκριμένο αριθμό ετών χωρίς να γνωρίζουμε το προϊόν και τις συνθήκες του έργου.

16. Ποιο είναι το συνηθέστερο λάθος στη στεγανοποίηση;

Να θεωρούμε ότι ένα καλό υλικό αρκεί από μόνο του.

Στην πραγματικότητα, η επιτυχία εξαρτάται από το σύνολο του συστήματος: υπόστρωμα, κλίσεις, συμβατότητα υλικών, ενώσεις, απορροές και σωστή εφαρμογή.

Η στεγανοποίηση δεν είναι απλώς ένα υλικό που απλώνουμε στην ταράτσα. Είναι ένα ολοκληρωμένο τεχνικό σύστημα.

Στο δεύτερο μέρος εξετάζουμε τη θερμομόνωση, τη συμβατική και την ανεστραμμένη μόνωση, τα πάχη των θερμομονωτικών υλικών, το κόστος, τη συντήρηση και τα συνηθέστερα λάθη.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για τιμές και περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

Πώς καθαρίζουμε τον σκληρυμένο αφρό πολυουρεθάνης;

Ο αφρός πολυουρεθάνης χρησιμοποιείται ευρύτατα για τη σφράγιση αρμών, την τοποθέτηση κουφωμάτων και τη θερμομόνωση.

Τι γίνεται όμως όταν πέσει σε πλακάκια, αλουμίνια, ξύλα, ρούχα ή άλλες επιφάνειες και προλάβει να σκληρύνει;

Ο σκληρυμένος αφρός πολυουρεθάνης αφαιρείται πολύ δυσκολότερα από τον νωπό, αλλά υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισής του.

1. Ξεκινάμε με μηχανική αφαίρεση

Ο πιο πρακτικός τρόπος είναι να απομακρύνουμε πρώτα τον μεγαλύτερο όγκο του αφρού.

Χρησιμοποιούμε ένα κοφτερό κοπίδι ή μια κατάλληλη σπάτουλα, προσέχοντας να μην τραυματίσουμε την επιφάνεια.

Για τα υπολείμματα προτιμούμε πλαστική ξύστρα, ιδιαίτερα σε ευαίσθητα υλικά.

2. Χρησιμοποιούμε ειδικό καθαριστικό σκληρυμένου αφρού

Στην αγορά υπάρχουν ειδικά προϊόντα, συνήθως σε μορφή gel, που μαλακώνουν τα υπολείμματα του πολυμερισμένου αφρού.

Σε ορισμένα προϊόντα απαιτούνται περίπου 30 λεπτά έως 2 ώρες δράσης, ανάλογα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Στη συνέχεια αφαιρούμε προσεκτικά τον μαλακωμένο αφρό.

Προσοχή: τα προϊόντα αυτά προορίζονται κυρίως για μη πορώδεις επιφάνειες και ενδέχεται να αλλοιώσουν βαφές ή πλαστικά.

3. Τι κάνουμε στις διαφορετικές επιφάνειες;

• Πλακάκια και γυαλί: Προσεκτική απόξεση με κατάλληλο εργαλείο και, εφόσον επιτρέπεται, ειδικό καθαριστικό.

• Αλουμίνιο και PVC: Προτιμούμε πλαστική σπάτουλα και δοκιμάζουμε κάθε καθαριστικό πρώτα σε κρυφό σημείο.

• Ξύλο: Η μηχανική αφαίρεση χρειάζεται προσοχή, ιδιαίτερα σε βερνικωμένες επιφάνειες.

• Ρούχα: Η πλήρης αφαίρεση είναι συχνά πολύ δύσκολη χωρίς να καταστραφεί το ύφασμα.

• Δέρμα: Δεν χρησιμοποιούμε διαλύτες ή αιχμηρά εργαλεία. Πλένουμε με σαπούνι και νερό και αφήνουμε τα υπολείμματα να απομακρυνθούν σταδιακά.

4. Κάνει δουλειά το ασετόν;

Το ασετόν μπορεί να βοηθήσει στον καθαρισμό νωπού αφρού, εφόσον είναι συμβατό με την επιφάνεια.

Στον πλήρως σκληρυμένο αφρό, όμως, δεν αποτελεί αποτελεσματική λύση.

Συνεπώς

Για τον σκληρυμένο αφρό πολυουρεθάνης, η καλύτερη προσέγγιση είναι η προσεκτική μηχανική αφαίρεση και, όπου επιτρέπεται, η χρήση ειδικού καθαριστικού.

Και μια τελευταία συμβουλή: μην επιχειρήσετε ποτέ να απομακρύνετε τον αφρό καίγοντάς τον.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

Σε πόση ώρα στεγνώνει η σιλικόνη;

 

Μια πολύ συνηθισμένη ερώτηση, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούμε σιλικόνη για τη στεγανοποίηση μπανιέρας, ντουζιέρας, νιπτήρα ή άλλων αρμών.

Η απάντηση εξαρτάται από τον τύπο της σιλικόνης, τη θερμοκρασία, την υγρασία και το πάχος της εφαρμογής.

Πρώτα απ' όλα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι σημαντικό: άλλο το επιφανειακό στέγνωμα και άλλο η πλήρης ωρίμανση της σιλικόνης.

Πόσο χρόνο χρειάζεται;

Για μια συνηθισμένη σιλικόνη ενός συστατικού, σε θερμοκρασία περίπου 23°C και σχετική υγρασία 50%, ισχύουν ενδεικτικά οι παρακάτω χρόνοι:

• 10–35 λεπτά: Σχηματίζεται η επιφανειακή μεμβράνη, η λεγόμενη «επιδερμίδα».

• 24 ώρες: Η ωρίμανση έχει προχωρήσει περίπου 2–3 χιλιοστά από την εκτεθειμένη επιφάνεια, ανάλογα με το προϊόν.

• 48–72 ώρες ή περισσότερο: Μπορεί να χρειαστούν για βαθύτερους αρμούς και μεγαλύτερα πάχη.

Το γεγονός ότι η σιλικόνη δεν κολλάει πλέον στο δάχτυλο δεν σημαίνει ότι έχει ωριμάσει πλήρως στο εσωτερικό της.

Πώς επηρεάζει η θερμοκρασία;

Η θερμοκρασία και η σχετική υγρασία επηρεάζουν σημαντικά την ταχύτητα ωρίμανσης.

Σε χαμηλές θερμοκρασίες, ιδιαίτερα κοντά στους 5–10°C, η διαδικασία συνήθως επιβραδύνεται.

Σε θερμοκρασίες 20–25°C, με κανονική υγρασία, οι περισσότερες κοινές σιλικόνες ωριμάζουν με τους ρυθμούς που αναφέρουν οι κατασκευαστές.

Σε υψηλότερες θερμοκρασίες, η ωρίμανση μπορεί να επιταχυνθεί, χωρίς όμως να ισχύει κάποιος σταθερός κανόνας για όλα τα προϊόντα.

Η υγρασία παίζει επίσης σημαντικό ρόλο, επειδή οι συνηθισμένες σιλικόνες ενός συστατικού ωριμάζουν με την υγρασία του αέρα.

Πότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το μπάνιο;

Για μια συνηθισμένη σιλικόνη μπάνιου, η αναμονή τουλάχιστον 24 ωρών αποτελεί έναν πρακτικό κανόνα, εφόσον συμφωνεί με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Σε παχύτερους αρμούς ή δυσμενείς συνθήκες μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος.

Υπάρχουν επίσης ειδικές σιλικόνες ταχείας ωρίμανσης που επιτρέπουν νωρίτερα την επαφή με το νερό.

Συνεπώς

Η σιλικόνη μπορεί να σχηματίσει επιφανειακή μεμβράνη μέσα σε λίγα λεπτά, αλλά η πλήρης ωρίμανσή της απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο.

Μην κρίνετε αν η σιλικόνη είναι έτοιμη μόνο από το αν φαίνεται στεγνή.

Για ασφαλές αποτέλεσμα, ακολουθήστε τον χρόνο που αναγράφεται στο τεχνικό φυλλάδιο του συγκεκριμένου προϊόντος.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για  περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

Ποια γωνιόκρανα θερμοπρόσοψης με νεροσταλάκτη προστατεύουν καλύτερα από το νερό;

 

Γωνιόκρανα θερμοπρόσοψης: 6 χαρακτηριστικά που πρέπει να αναζητήσετε

Σε ένα σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης, οι οριζόντιες ακμές αποτελούν σημεία που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.

Τα πρέκια των παραθύρων και των θυρών, οι απολήξεις των εξωστών, τα προστεγάσματα και οι διάφορες αρχιτεκτονικές προεξοχές εκτίθενται συστηματικά στο νερό της βροχής.

Εάν δεν υπάρχει σωστή διαμόρφωση της ακμής, το νερό μπορεί να ακολουθήσει την κάτω επιφάνεια της κατασκευής αντί να αποκολληθεί και να πέσει στο έδαφος.

Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αντιαισθητικοί λεκέδες, αυξημένη επιφανειακή υγρασία, ανάπτυξη μικροοργανισμών και, σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν πρόσθετες κατασκευαστικές αδυναμίες, φθορές των επιχρισμάτων.

Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος χρησιμοποιούνται ειδικά γωνιόκρανα θερμοπρόσοψης PVC με ενσωματωμένο υαλόπλεγμα και νεροσταλάκτη.

Ωστόσο, όλα τα γωνιόκρανα δεν έχουν την ίδια διαμόρφωση.

Μια βασική διαφορά αφορά τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται και παραμένει ορατή η απόληξη του νεροσταλάκτη.

Ας εξετάσουμε τις δύο βασικές κατηγορίες:

1. Γωνιόκρανα με εμφανή απόληξη νεροσταλάκτη

Στα γωνιόκρανα αυτής της κατηγορίας, το τελικό χείλος του PVC προεξέχει και παραμένει ορατό μετά την ολοκλήρωση του επιχρίσματος.

Η χαρακτηριστική αυτή απόληξη δημιουργεί ένα σαφές σημείο διακοπής της διαδρομής του νερού.

Πώς λειτουργούν;

Το νερό που φτάνει στην ακμή συναντά την προεξέχουσα απόληξη.

Εφόσον αυτή έχει κατάλληλη γεωμετρία, διευκολύνεται η αποκόλληση των σταγόνων, οι οποίες πέφτουν μακριά από την κάτω επιφάνεια της κατασκευής.

Αποφεύγεται έτσι, στον βαθμό που το επιτρέπουν οι συνθήκες, η μεταφορά του νερού προς την οροφή του εξώστη ή την κάτω πλευρά του πρεκιού.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματά τους;

Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι ότι η λειτουργική απόληξη παραμένει εμφανής και μπορεί να ελεγχθεί ευκολότερα.

Εφόσον εφαρμοστούν σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, είναι επίσης ευκολότερο να διαπιστωθεί εάν το τελικό επίχρισμα έχει καλύψει λανθασμένα την ακμή.

Μια σωστά σχεδιασμένη εμφανής απόληξη μπορεί επομένως να προσφέρει πολύ αποτελεσματική προστασία από τη μεταφορά του νερού προς την κάτω επιφάνεια.

Υπάρχει, όμως, και μια προϋπόθεση.

Η εμφανής απόληξη πρέπει να διαθέτει σωστή γεωμετρία. Το γεγονός ότι προεξέχει το πλαστικό δεν εγγυάται από μόνο του αποτελεσματική απορροή.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν το σχήμα του τελικού χείλους, η θέση του και η δυνατότητα αποκόλλησης του νερού.

2. Γωνιόκρανα με κρυφή απόληξη νεροσταλάκτη

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα γωνιόκρανα στα οποία η λειτουργική απόληξη διαμορφώνεται με τρόπο που περιορίζει την ορατότητα του πλαστικού προφίλ.

Το τελικό επίχρισμα καλύπτει τα προβλεπόμενα τμήματα της διατομής, ενώ πρέπει να διατηρείται η κατάλληλη γεωμετρία για την απομάκρυνση του νερού.

Πώς λειτουργούν;

Η λειτουργία τους βασίζεται στην ίδια ακριβώς φυσική αρχή.

Το νερό πρέπει να φτάνει σε μια κατάλληλα διαμορφωμένη ακμή, να αποκολλάται από αυτήν και να απομακρύνεται από την κατασκευή.

Η διαφορά είναι ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι περισσότερο διακριτικό από αισθητική άποψη.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους;

Το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους είναι η αισθητική.

Η απουσία εμφανούς πλαστικού χείλους επιτρέπει μια πιο ομοιόμορφη εμφάνιση της τελικής επιφάνειας.

Ωστόσο, η σωστή εφαρμογή αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Εάν το επίχρισμα καλύψει μια λειτουργική εγκοπή ή αλλοιώσει τη γεωμετρία αποκόλλησης του νερού, η αποτελεσματικότητα του νεροσταλάκτη μπορεί να περιοριστεί.

Το νερό ενδέχεται τότε να ακολουθεί την κάτω επιφάνεια και να προκαλεί ανεπιθύμητη διαβροχή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα γωνιόκρανα κρυφής απόληξης είναι υποχρεωτικά κατώτερα.

Ένας σωστά σχεδιασμένος και σωστά τοποθετημένος κρυφός νεροσταλάκτης μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικός με έναν εμφανή.

Το σημαντικό είναι να μην αλλοιώνεται η λειτουργική του διατομή κατά την εφαρμογή των επιχρισμάτων.

3. Ποιος τύπος προστατεύει τελικά καλύτερα;

Εάν συγκρίνουμε δύο γωνιόκρανα αντίστοιχης ποιότητας, η επιλογή δεν πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στο εάν η απόληξη είναι εμφανής ή κρυφή.

Πρέπει να εξετάζουμε κυρίως τέσσερα χαρακτηριστικά:

1. Τη γεωμετρία της ακμής αποκόλλησης. Μια σαφώς διαμορφωμένη ακμή μπορεί να διευκολύνει την απομάκρυνση του νερού.

2. Τη θέση και την προεξοχή του νεροσταλάκτη. Το νερό πρέπει να απομακρύνεται από την επιφάνεια που θέλουμε να προστατεύσουμε.

3. Τη διατήρηση της λειτουργικής διατομής μετά το σοβάτισμα. Η κόλλα και το επίχρισμα δεν πρέπει να ακυρώνουν την προβλεπόμενη λειτουργία.

4. Την ποιότητα της εφαρμογής. Η σωστή ενσωμάτωση του υαλοπλέγματος, η συνέχεια των επιχρισμάτων και η προσεγμένη κατασκευή των ενώσεων είναι απαραίτητες.

Η εμφανής απόληξη προσφέρει ένα πρακτικό πλεονέκτημα: η λειτουργική ακμή είναι συνήθως ευκολότερο να ελεγχθεί οπτικά μετά την εφαρμογή.

Από την άλλη πλευρά, ένας κρυφός νεροσταλάκτης με κατάλληλη διατομή και σωστή τοποθέτηση μπορεί να εξασφαλίσει αντίστοιχα αποτελεσματική απομάκρυνση του νερού.

Δεν υπάρχει, επομένως, επαρκής βάση για να θεωρήσουμε ότι όλοι οι εμφανείς νεροσταλάκτες υπερέχουν όλων των κρυφών.

Για την αντικειμενική σύγκριση συγκεκριμένων προϊόντων θα χρειάζονταν δοκιμές κάτω από ίδιες συνθήκες.

Συνεπώς

Στα γωνιόκρανα θερμοπρόσοψης με νεροσταλάκτη, η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.

Η εμφανής απόληξη μπορεί να προσφέρει ευκολότερο έλεγχο και πολύ καλή λειτουργική συμπεριφορά.

Η κρυφή απόληξη μπορεί να προσφέρει καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, χωρίς απαραίτητα να υστερεί στην προστασία από το νερό.

Σε κάθε περίπτωση, καθοριστική σημασία έχουν η διαμόρφωση της ακμής, η προεξοχή και η σωστή ενσωμάτωση στο σύστημα θερμοπρόσοψης.

Γιατί ο καλός νεροσταλάκτης δεν είναι απαραίτητα εκείνος που φαίνεται περισσότερο ή λιγότερο. Είναι εκείνος που καταφέρνει να απομακρύνει αποτελεσματικότερα το νερό από την κατασκευή.

Και αυτή η μικρή κατασκευαστική λεπτομέρεια μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη μακροχρόνια προστασία της θερμοπρόσοψης.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για τιμές και περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

20 συμβουλές για τέλειες μονώσεις ταρατσών – Μέρος 2ο

 

20 συμβουλές για τέλειες μονώσεις ταρατσών – Μέρος 1ο

Η σωστή θερμομόνωση, οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά και τα μυστικά της μεγάλης διάρκειας ζωής.

Στο πρώτο μέρος του άρθρου μας αναφερθήκαμε κυρίως στην προετοιμασία της ταράτσας, στις κλίσεις, στην απορροή των νερών και στην επιλογή των κατάλληλων στεγανωτικών υλικών.

Σήμερα συνεχίζουμε με άλλες δέκα χρήσιμες συμβουλές που αφορούν τη θερμομόνωση και τη συνολική προστασία της κατασκευής.

Γιατί μια καλή μόνωση ταράτσας δεν πρέπει απλώς να εμποδίζει το νερό να περάσει στο κτίριο. Πρέπει να περιορίζει τις θερμικές απώλειες, να αντέχει στις καταπονήσεις και να διατηρεί την αποτελεσματικότητά της για πολλά χρόνια.

11. Μη συγχέετε τη στεγανοποίηση με τη θερμομόνωση

Πρόκειται για δύο διαφορετικές λειτουργίες.

Η στεγανοποίηση εμποδίζει την είσοδο του νερού, ενώ η θερμομόνωση περιορίζει τη μεταφορά θερμότητας.

Μια άριστα στεγανοποιημένη ταράτσα μπορεί να παρουσιάζει μεγάλες θερμικές απώλειες εάν δεν διαθέτει επαρκή θερμομόνωση.

Το ιδανικό είναι οι δύο λειτουργίες να αντιμετωπίζονται ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα.

12. Επιλέξτε σωστά μεταξύ συμβατικής και ανεστραμμένης μόνωσης

Στη συμβατική θερμομόνωση, το θερμομονωτικό υλικό τοποθετείται κάτω από τη στεγανωτική στρώση.

Στην ανεστραμμένη θερμομόνωση συμβαίνει το αντίθετο: η στεγανοποίηση βρίσκεται κάτω από τις θερμομονωτικές πλάκες.

Η ανεστραμμένη λύση προστατεύει τη στεγανωτική στρώση από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και τις μεγάλες θερμοκρασιακές μεταβολές.

Ωστόσο, απαιτεί κατάλληλα θερμομονωτικά υλικά, σωστή αποστράγγιση και επαρκή προστασία ή έρμα.

Δεν υπάρχει μία ιδανική λύση για όλες τις ταράτσες.

13. Μην επιλέγετε θερμομονωτικό υλικό μόνο με βάση την τιμή

Η θερμική αγωγιμότητα, η αντοχή στην υγρασία, η θλιπτική αντοχή και η διαστασιακή σταθερότητα είναι ιδιαίτερα σημαντικά χαρακτηριστικά.

Για παράδειγμα, στις ανεστραμμένες μονώσεις χρησιμοποιούνται  πλάκες εξηλασμένης πολυστερίνης (XPS), επειδή παρουσιάζουν χαμηλή απορρόφηση νερού και υψηλή αντοχή σε θλίψη.

Η επιλογή πρέπει πάντοτε να γίνεται με βάση τις απαιτήσεις της κατασκευής και όχι αποκλειστικά το κόστος ανά τετραγωνικό μέτρο.

14. Δώστε ιδιαίτερη σημασία στο πάχος της θερμομόνωσης

Δεν αρκεί να τοποθετήσουμε ένα καλό θερμομονωτικό υλικό.

Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε και το σωστό πάχος.

Μικρότερο πάχος από το απαιτούμενο σημαίνει μεγαλύτερες θερμικές απώλειες τον χειμώνα και αυξημένη θερμική επιβάρυνση το καλοκαίρι.

Το κατάλληλο πάχος καθορίζεται από τη θερμική αγωγιμότητα του υλικού, τη διαμόρφωση της ταράτσας και τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης του κτιρίου.

15. Προσέξτε ιδιαίτερα τις θερμογέφυρες

Οι θερμογέφυρες είναι σημεία όπου η θερμότητα μεταφέρεται ευκολότερα λόγω ασυνέχειας της θερμομόνωσης ή της γεωμετρίας της κατασκευής.

Στις ταράτσες εμφανίζονται συχνά στα στηθαία, στις απολήξεις, στις ενώσεις με τους εξωτερικούς τοίχους και γύρω από διάφορες κατασκευαστικές λεπτομέρειες.

Ακόμη και μια πολύ καλή θερμομόνωση χάνει μέρος της αποτελεσματικότητάς της όταν παρουσιάζει σημαντικές ασυνέχειες.

Η συνέχεια της θερμομονωτικής στρώσης είναι βασική προϋπόθεση για ένα σωστό αποτέλεσμα.

16. Μην υποτιμάτε τον ρόλο των υδρατμών

Η υγρασία δεν εισέρχεται στην κατασκευή μόνο με τη μορφή νερού από τη βροχή.

Μπορεί να μεταφέρεται και ως υδρατμός από το εσωτερικό του κτιρίου.

Σε ορισμένες διατάξεις ταράτσας απαιτείται κατάλληλη στρώση ελέγχου υδρατμών, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος συμπύκνωσης μέσα στην κατασκευή.

Η θέση και η αναγκαιότητά της πρέπει να προκύπτουν από τον σχεδιασμό του συνολικού συστήματος.

Η λανθασμένη τοποθέτηση μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα επιδιώκει να λύσει.

17. Στην ανεστραμμένη μόνωση προσέξτε τη διαχείριση του νερού

Μια κρίσιμη λεπτομέρεια που συχνά παραβλέπεται.

Στην ανεστραμμένη μόνωση, μέρος του νερού της βροχής μπορεί να περάσει ανάμεσα στις θερμομονωτικές πλάκες και να φτάσει στη στεγανωτική στρώση.

Η κυκλοφορία αυτού του νερού μπορεί να επηρεάσει τη θερμική απόδοση της κατασκευής.

Γι' αυτό χρησιμοποιούνται, όπου προβλέπονται από το σύστημα, ειδικές υδατοαπωθητικές και υδρατμοπερατές στρώσεις περιορισμού της ροής του νερού.

Οι στρώσεις αυτές δεν αντικαθιστούν τη στεγανοποίηση, αλλά συμβάλλουν στη βελτίωση της συνολικής λειτουργίας του συστήματος.

18. Υπολογίστε τις μηχανικές καταπονήσεις της ταράτσας

Μια ταράτσα που χρησιμοποιείται μόνο για περιοδική συντήρηση έχει διαφορετικές απαιτήσεις από μια βατή ταράτσα με πλακίδια, τραπέζια και συχνή κυκλοφορία ανθρώπων.

Ακόμη μεγαλύτερες μπορεί να είναι οι απαιτήσεις σε ταράτσες με βαριές εγκαταστάσεις ή φυτεμένα δώματα.

Τα θερμομονωτικά υλικά, οι προστατευτικές στρώσεις και η συνολική διαμόρφωση πρέπει να επιλέγονται σύμφωνα με τα αναμενόμενα φορτία.

Πρέπει επίσης να ελέγχεται εάν ο φέρων οργανισμός μπορεί να παραλάβει τα πρόσθετα βάρη.

19. Ελέγξτε την εφαρμογή πριν καλυφθούν οι στεγανωτικές στρώσεις

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να ολοκληρώνεται η κατασκευή χωρίς προηγούμενο έλεγχο.

Οι ενώσεις των μεμβρανών, τα σημεία γύρω από τις υδρορροές, οι ανασηκώσεις στα στηθαία και οι διελεύσεις σωληνώσεων απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή.

Ο έλεγχος πρέπει να πραγματοποιείται πριν τοποθετηθούν οι τελικές προστατευτικές στρώσεις.

Όπου προβλέπεται, μπορούν να εφαρμοστούν και ειδικές μέθοδοι ελέγχου στεγανότητας.

Ένα πρόβλημα που εντοπίζεται εγκαίρως διορθώνεται συνήθως ευκολότερα και οικονομικότερα.

20. Μην ξεχνάτε τη συντήρηση

Ακόμη και η καλύτερη μόνωση χρειάζεται περιοδική επιθεώρηση.

Οι υδρορροές πρέπει να παραμένουν καθαρές, οι στεγανωτικές επιφάνειες να ελέγχονται για φθορές και οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες να διατηρούνται σε καλή κατάσταση.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται μετά από έντονες καταιγίδες, ισχυρούς ανέμους ή εργασίες άλλων συνεργείων στην ταράτσα.

Μια απλή επιθεώρηση μπορεί να αποτρέψει μια πολύ δαπανηρή επισκευή.

Συνεπώς

Η καλή μόνωση ταράτσας δεν είναι απλώς μια στρώση υλικού. Είναι ένα ολοκληρωμένο τεχνικό σύστημα.

Η σωστή επιλογή υλικών, η προσεκτική εφαρμογή, η αντιμετώπιση των κατασκευαστικών λεπτομερειών και η περιοδική συντήρηση είναι παράγοντες που καθορίζουν τη διάρκεια ζωής και την πραγματική απόδοσή του.

Και κάτι τελευταίο που αξίζει να θυμόμαστε:

Στις μονώσεις ταρατσών, τα περισσότερα προβλήματα δεν ξεκινούν απαραίτητα από τις μεγάλες επιφάνειες. Ξεκινούν από τις μικρές λεπτομέρειες που πολλοί θεωρούν ασήμαντες.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

20 συμβουλές για τέλειες μονώσεις ταρατσών – Μέρος 1ο

 

20 συμβουλές για τέλειες μονώσεις ταρατσών – Μέρος 2ο

Η σωστή μόνωση μιας ταράτσας δεν εξαρτάται μόνο από την ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούμε.

Εξαρτάται εξίσου από τη μελέτη, την κατάσταση του υποστρώματος, την επιλογή του κατάλληλου συστήματος και, κυρίως, από την ποιότητα της εφαρμογής.

Ένα εξαιρετικό στεγανοποιητικό υλικό μπορεί να αποτύχει όταν εφαρμόζεται λανθασμένα. Αντίθετα, ένα σωστά επιλεγμένο σύστημα, με προσεγμένη εφαρμογή, μπορεί να προστατεύσει αποτελεσματικά μια ταράτσα για πολλά χρόνια.

Ας δούμε 10 βασικές συμβουλές που αξίζει να γνωρίζουμε πριν ξεκινήσουμε οποιαδήποτε εργασία μόνωσης.

1. Πρώτα ελέγχουμε την κατάσταση της ταράτσας

Δεν ξεκινάμε ποτέ μια στεγανοποίηση χωρίς να εξετάσουμε προσεκτικά την υπάρχουσα κατάσταση.

Αναζητούμε ρωγμές, σαθρά σημεία, λιμνάζοντα νερά, αποκολλημένες παλιές επιστρώσεις και ενδείξεις εγκλωβισμένης υγρασίας.

Η σωστή διάγνωση είναι απαραίτητη για να επιλέξουμε το κατάλληλο σύστημα.

2. Η προετοιμασία του υποστρώματος είναι καθοριστική

Η επιφάνεια πρέπει να είναι καθαρή, σταθερή και κατάλληλη για την εφαρμογή του υλικού.

Σκόνες, λάδια, σαθρά τμήματα και άλλοι ρύποι μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την πρόσφυση.

Η απαιτούμενη ξηρότητα του υποστρώματος εξαρτάται από το στεγανοποιητικό σύστημα που θα χρησιμοποιηθεί.

3. Οι σωστές κλίσεις είναι απαραίτητες

Μία από τις συνηθέστερες αιτίες προβλημάτων στις ταράτσες είναι η κακή απορροή των νερών.

Η επιφάνεια πρέπει να διαθέτει κατάλληλες κλίσεις προς τις υδρορροές, ώστε να αποφεύγεται η παρατεταμένη παραμονή νερού.

Στην πράξη, συχνά προβλέπονται κλίσεις περίπου 1,5–2%, ανάλογα με τη μελέτη και το σύστημα κατασκευής.

4. Δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στις υδρορροές

Οι απορροές αποτελούν από τα πιο ευαίσθητα σημεία μιας στεγανοποίησης.

Πρέπει να έχουν σωστή θέση, επαρκή διατομή και κατάλληλη σύνδεση με το στεγανοποιητικό σύστημα.

Μια κακοσχεδιασμένη ή κακοσφραγισμένη υδρορροή μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ακόμη και σε μια κατά τα άλλα άψογη εφαρμογή.

5. Δεν είναι όλα τα στεγανοποιητικά υλικά κατάλληλα για όλες τις ταράτσες

Ασφαλτικές μεμβράνες, πολυουρεθανικά, ακρυλικά και άλλα επαλειφόμενα συστήματα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και απαιτήσεις.

Η επιλογή πρέπει να γίνεται με βάση την κατάσταση του υποστρώματος, την έκθεση στις καιρικές συνθήκες, τη βατότητα και τις απαιτήσεις του έργου.

Δεν επιλέγουμε ένα υλικό μόνο επειδή είναι οικονομικό ή εύκολο στην εφαρμογή.

6. Το αστάρι δεν είναι περιττή πολυτέλεια

Σε πολλά συστήματα στεγανοποίησης, το κατάλληλο αστάρι βελτιώνει την πρόσφυση και προετοιμάζει σωστά το υπόστρωμα.

Όμως δεν χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε αστάρι με οποιοδήποτε στεγανοποιητικό υλικό.

Ακολουθούμε πάντοτε τις οδηγίες του κατασκευαστή και τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου συστήματος.

7. Προσέχουμε ιδιαίτερα τις ενώσεις και τις επικαλύψεις

Στις ασφαλτικές μεμβράνες, οι ενώσεις των φύλλων αποτελούν κρίσιμα σημεία.

Οι επικαλύψεις πρέπει να έχουν το προβλεπόμενο πλάτος και να συγκολλούνται σωστά σε όλο το μήκος τους.

Ανεπαρκής συγκόλληση, πτυχώσεις και κενά μπορούν να δημιουργήσουν διαδρομές εισόδου του νερού.

8. Οι γωνίες και τα στηθαία χρειάζονται ειδική μεταχείριση

Οι συναντήσεις της οριζόντιας επιφάνειας με τα στηθαία, τις καμινάδες και τις άλλες κατακόρυφες κατασκευές παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο αστοχίας.

Απαιτούν κατάλληλη διαμόρφωση, ενδεχόμενες ενισχύσεις και σωστή ανύψωση και απόληξη της στεγανωτικής στρώσης.

Πολλές διαρροές ξεκινούν από αυτά ακριβώς τα σημεία και όχι από το κέντρο της ταράτσας.

9. Δεν εφαρμόζουμε υλικά κάτω από ακατάλληλες καιρικές συνθήκες

Η θερμοκρασία, η υγρασία, ο άνεμος και η πιθανότητα βροχόπτωσης επηρεάζουν την ποιότητα της εφαρμογής.

Ιδιαίτερα στα επαλειφόμενα συστήματα, η υγρασία και οι χρόνοι ωρίμανσης έχουν μεγάλη σημασία.

Η εφαρμογή πρέπει να πραγματοποιείται μέσα στα όρια που καθορίζει ο κατασκευαστής.

10. Προσέχουμε την απαιτούμενη ποσότητα και το πάχος του υλικού

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι η εφαρμογή μικρότερης ποσότητας στεγανοποιητικού από την προβλεπόμενη.

Στα επαλειφόμενα συστήματα, η κατανάλωση ανά τετραγωνικό μέτρο και το τελικό πάχος της στεγανωτικής μεμβράνης επηρεάζουν καθοριστικά την απόδοση.

Δεν αρκεί μια επιφάνεια να φαίνεται ομοιόμορφα καλυμμένη. Πρέπει να έχει εφαρμοστεί η απαιτούμενη ποσότητα υλικού, με τον προβλεπόμενο αριθμό στρώσεων.

Συνεπώς

Η επιτυχία μιας μόνωσης ταράτσας κρίνεται πολλές φορές στις λεπτομέρειες.

Οι σωστές κλίσεις, οι προσεγμένες ενώσεις, η κατάλληλη προετοιμασία και η τήρηση των τεχνικών οδηγιών είναι εξίσου σημαντικές με την ποιότητα του ίδιου του στεγανοποιητικού υλικού.

Η καλή μόνωση δεν είναι εκείνη που φαίνεται εντυπωσιακή την ημέρα της εφαρμογής. Είναι εκείνη που εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά πολλά χρόνια αργότερα.

Στο δεύτερο μέρος θα εξετάσουμε άλλες 10 συμβουλές, με ιδιαίτερη έμφαση στη θερμομόνωση, στα συμβατικά και ανεστραμμένα δώματα, στις θερμογέφυρες και στη σωστή συντήρηση.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

Υαλόπλεγμα θερμοπρόσοψης: 6 πράγματα που αποκαλύπτει ένα κομμάτι 20 × 20 cm

Yαλοπλέγματα θερμοπρόσοψης: 7 πράγματα που πρέπει να προσέχετε

Μπορεί ένα μικρό κομμάτι υαλοπλέγματος να μας δώσει πληροφορίες για την ποιότητά του;

Η απάντηση είναι ναι. Και μάλιστα χωρίς εργαστηριακό εξοπλισμό, πολύπλοκες μετρήσεις ή ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις.

Αρκεί να κόψουμε ένα κομμάτι υαλοπλέγματος διαστάσεων 20 × 20 εκατοστών και να κάνουμε μερικούς απλούς ελέγχους.

Δεν θα μάθουμε τα πάντα. Δεν μπορούμε, για παράδειγμα, να προσδιορίσουμε με ακρίβεια την αντοχή του σε εφελκυσμό ή την ανθεκτικότητά του στα αλκάλια.

Μπορούμε όμως να εντοπίσουμε ορισμένα χαρακτηριστικά κατασκευής και ενδεχόμενες αδυναμίες που αξίζει να μας προβληματίσουν.

Ας δούμε έξι απλές δοκιμές.

1. Ξεφτίζουν εύκολα τα άκρα;

Πιάστε το κομμάτι του υαλοπλέγματος και παρατηρήστε τις τέσσερις κομμένες πλευρές του.

Τρίψτε απαλά με τα δάχτυλά σας τις άκρες και δοκιμάστε να απομακρύνετε ένα νήμα από την πλέξη.

Είναι φυσιολογικό ένα κομμένο υαλόπλεγμα να παρουσιάζει κάποιο ξέφτισμα, καθώς δεν διαθέτει τελειωμένες άκρες.

Αν όμως τα νήματα αποχωρίζονται πολύ εύκολα και το πλέγμα αρχίζει να διαλύεται με ελάχιστους χειρισμούς, αυτό μπορεί να αποτελεί ένδειξη ανεπαρκούς σταθεροποίησης της πλέξης.

Τι εξετάζουμε; Τη συνοχή του πλέγματος και τη συμπεριφορά των νημάτων στις κομμένες άκρες.

2. Παραμένουν σταθεροί οι κόμβοι;

Αυτή είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες δοκιμές.

Πιάστε δύο νήματα κοντά σε ένα σημείο διασταύρωσης και προσπαθήστε, με ήπια δύναμη, να τα μετακινήσετε μεταξύ τους.

Οι διασταυρώσεις πρέπει να παρουσιάζουν επαρκή σταθερότητα, ώστε το πλέγμα να διατηρεί τη γεωμετρία του κατά τους συνηθισμένους χειρισμούς.

Αν τα νήματα γλιστρούν υπερβολικά εύκολα και οι βροχίδες παραμορφώνονται, υπάρχει λόγος να εξετάσουμε προσεκτικότερα την ποιότητα κατασκευής.

Η σταθερότητα των διασταυρώσεων επηρεάζεται τόσο από τον τρόπο παραγωγής του υαλοπλέγματος όσο και από την επεξεργασία που έχει δεχθεί.

Τι εξετάζουμε; Τη σταθερότητα των διασταυρώσεων και την ικανότητα του πλέγματος να διατηρεί τη μορφή του.

3. Είναι ομοιόμορφη η προστατευτική επικάλυψη;

Τα υαλοπλέγματα θερμοπρόσοψης διαθέτουν ειδική οργανική προστατευτική επικάλυψη, η οποία συμβάλλει στην ανθεκτικότητά τους μέσα στο αλκαλικό περιβάλλον των τσιμεντοειδών κονιαμάτων.

Στην αγορά η επικάλυψη αυτή αναφέρεται συχνά ως λάτεξ, αν και η ακριβής χημική της σύνθεση μπορεί να διαφέρει από προϊόν σε προϊόν.

Κρατήστε το υαλόπλεγμα μπροστά στο φως.

Παρατηρήστε αν η επιφάνειά του είναι ομοιόμορφη, αν υπάρχουν εμφανώς γυμνές περιοχές, συσσωματώματα ή σημαντικές διαφορές στην επικάλυψη των νημάτων.

Τρίψτε επίσης απαλά ένα μικρό σημείο με τα δάχτυλα και ελέγξτε αν αποκολλάται εύκολα κάποιο υλικό.

Προσοχή όμως: η προστατευτική επικάλυψη δεν είναι υποχρεωτικά παχιά, γυαλιστερή ή ορατή με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα υαλοπλέγματα.

Τι εξετάζουμε; Την οπτική ομοιομορφία και την εμφανή συνοχή της επικάλυψης, όχι την πραγματική αλκαλική αντοχή της, η οποία προσδιορίζεται εργαστηριακά.

4. Είναι ομοιόμορφες οι βροχίδες;

Απλώστε το δείγμα πάνω σε μια επίπεδη επιφάνεια, κατά προτίμηση σε ένα φύλλο λευκού χαρτιού.

Παρατηρήστε τη γεωμετρία της πλέξης.

Οι βροχίδες πρέπει να έχουν σχετικά σταθερές διαστάσεις, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου προϊόντος.

Ελέγξτε αν τα νήματα ακολουθούν ευθείες γραμμές, αν υπάρχουν παραμορφώσεις και αν οι αποστάσεις ανάμεσά τους παρουσιάζουν εμφανείς αποκλίσεις.

Για παράδειγμα, ένα υαλόπλεγμα με ονομαστικές διαστάσεις βροχίδας 4 × 4 mm δεν θα πρέπει να παρουσιάζει ανεξήγητα μεγάλες διαφορές από σημείο σε σημείο.

Ένας απλός χάρακας αρκεί για έναν πρώτο έλεγχο.

Τι εξετάζουμε; Την κανονικότητα της πλέξης και την ομοιομορφία κατασκευής.

5. Πώς συμπεριφέρεται όταν το λυγίζουμε;

Πιάστε το δείγμα και λυγίστε το απαλά, πρώτα προς τη μία κατεύθυνση και μετά προς την άλλη.

Επαναλάβετε μερικές φορές, χωρίς να το τσακίζετε βίαια.

Παρατηρήστε αν παραμένει ενιαίο, αν εμφανίζονται σπασμένα νήματα ή αν η επικάλυψη παρουσιάζει εμφανείς αποκολλήσεις.

Ένα υαλόπλεγμα πρέπει να διαθέτει την κατάλληλη ευκαμψία ώστε να μπορεί να ενσωματωθεί σωστά στο βασικό επίχρισμα.

Ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέουμε την ευκαμψία με την ποιότητα.

Ένα πιο άκαμπτο υαλόπλεγμα δεν είναι υποχρεωτικά καλύτερο ή χειρότερο από ένα πιο εύκαμπτο.

Τι εξετάζουμε; Τη συμπεριφορά του υλικού κατά την κάμψη και την παρουσία εμφανών αστοχιών.

6. Πόσο ζυγίζει πραγματικά;

Εδώ μπορούμε να κάνουμε έναν απλό αριθμητικό έλεγχο.

Ένα κομμάτι υαλοπλέγματος διαστάσεων 20 × 20 cm έχει επιφάνεια 0,04 m².

Επομένως, αν το υαλόπλεγμα έχει ονομαστικό βάρος 160 g/m², το δείγμα μας πρέπει να ζυγίζει περίπου 6,4 γραμμάρια.

Αντίστοιχα, για ένα υαλόπλεγμα 145 g/m², το θεωρητικό βάρος του ίδιου δείγματος είναι 5,8 γραμμάρια.

Με μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μπορούμε να έχουμε μια πρώτη εικόνα για το πραγματικό βάρος του προϊόντος.

Η μέτρηση πρέπει να γίνεται σε καθαρό, στεγνό και σωστά κομμένο δείγμα.

Μικρές αποκλίσεις είναι αναμενόμενες, ενώ για αξιόπιστο αποτέλεσμα χρειάζονται περισσότερα δείγματα.

Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το βάρος από μόνο του δεν προσδιορίζει την ποιότητα.

Τι εξετάζουμε; Αν το πραγματικό βάρος βρίσκεται κοντά στο δηλωμένο ονομαστικό βάρος του υαλοπλέγματος.

Και ένα ακόμη ερώτημα: Να δοκιμάσουμε το υαλόπλεγμα με φωτιά;

Ίσως έχετε ακούσει ότι μπορούμε να ελέγξουμε ένα υαλόπλεγμα καίγοντας ένα μικρό κομμάτι του.

Πράγματι, οι ίνες γυαλιού και η οργανική επικάλυψη αντιδρούν διαφορετικά στη θερμότητα.

Όμως μια δοκιμή με αναπτήρα δεν μπορεί να μας δείξει αν η επικάλυψη είναι ποιοτική, αν έχει εφαρμοστεί σωστά ή αν εξασφαλίζει επαρκή αντοχή στα αλκάλια.

Η διαφορετική συμπεριφορά δύο υαλοπλεγμάτων στη φλόγα δεν αποδεικνύει ποιο είναι καλύτερο.

Επιπλέον, η καύση οργανικών υλικών μπορεί να απελευθερώσει ερεθιστικούς καπνούς.

Για τον λόγο αυτό δεν συνιστούμε τη δοκιμή με φωτιά ως πρακτικό κριτήριο αξιολόγησης.

Συνεπώς

Ένα μικρό κομμάτι υαλοπλέγματος μπορεί να μας πει αρκετά πράγματα.

Μπορεί να αποκαλύψει εμφανείς κατασκευαστικές ατέλειες, αστάθεια στην πλέξη, προβλήματα ομοιομορφίας ή σημαντικές αποκλίσεις από τα δηλωμένα χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τις εργαστηριακές δοκιμές.

Η αντοχή σε εφελκυσμό και κυρίως η διατήρηση της αντοχής μετά από έκθεση σε αλκαλικό περιβάλλον παραμένουν καθοριστικά χαρακτηριστικά για την αξιολόγηση ενός υαλοπλέγματος θερμοπρόσοψης.

Το συμπέρασμα είναι απλό: Ένα κομμάτι 20 × 20 εκατοστών δεν μπορεί να πιστοποιήσει ότι ένα υαλόπλεγμα είναι καλό. Μπορεί όμως να μας δώσει αρκετούς λόγους για να υποψιαστούμε ότι κάτι δεν πάει καλά.

Και αυτό, για έναν επαγγελματία που γνωρίζει τι πρέπει να παρατηρήσει, έχει τη δική του αξία.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για τιμές και περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...

Υαλοπλέγματα θερμοπρόσοψης: Τα 7 συχνότερα λάθη κατά την εφαρμογή τους

Yαλοπλέγματα θερμοπρόσοψης: 7 πράγματα που πρέπει να προσέχετε

Το υαλόπλεγμα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα υλικά ενός συστήματος εξωτερικής θερμομόνωσης (ETICS). Ο βασικός του ρόλος είναι να οπλίζει τη στρώση του βασικού επιχρίσματος, να συμβάλλει στην κατανομή των τάσεων και να περιορίζει τον κίνδυνο εμφάνισης ρωγμών.

Ωστόσο, ακόμη και ένα εξαιρετικής ποιότητας υαλόπλεγμα μπορεί να αποδειχθεί αναποτελεσματικό όταν δεν τοποθετηθεί σωστά.

Ας δούμε τα επτά συχνότερα λάθη που παρατηρούνται στην πράξη.

1. Τοποθέτηση του υαλοπλέγματος απευθείας πάνω στις θερμομονωτικές πλάκες

Είναι ένα από τα σοβαρότερα σφάλματα εφαρμογής.

Ορισμένοι τεχνίτες απλώνουν πρώτα το υαλόπλεγμα πάνω στην πολυστερίνη και στη συνέχεια προσπαθούν να το καλύψουν με το βασικό επίχρισμα.

Αυτό είναι λανθασμένο.

Το υαλόπλεγμα πρέπει να εγκιβωτίζεται μέσα στη νωπή στρώση του κονιάματος και όχι να βρίσκεται σε άμεση επαφή με τη θερμομονωτική πλάκα.

Η σωστή διαδικασία: Εφαρμόζουμε πρώτα μια ομοιόμορφη στρώση βασικού επιχρίσματος, τοποθετούμε το υαλόπλεγμα όσο το υλικό παραμένει νωπό και το πιέζουμε με τη σπάτουλα μέχρι να ενσωματωθεί πλήρως.

2. Ανεπαρκής επικάλυψη μεταξύ των διαδοχικών φύλλων

Τα υαλοπλέγματα τοποθετούνται σε διαδοχικές λωρίδες, οι οποίες πρέπει να επικαλύπτονται μεταξύ τους.

Η συνήθης ελάχιστη επικάλυψη είναι 10 εκατοστά, εκτός εάν οι προδιαγραφές του συγκεκριμένου συστήματος απαιτούν κάτι διαφορετικό.

Όταν οι λωρίδες τοποθετούνται απλώς ακουμπώντας η μία στην άλλη ή με μικρότερη επικάλυψη, δημιουργούνται ασυνέχειες στον οπλισμό.

Στα σημεία αυτά υπάρχει αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης ρωγμών.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται τόσο στις κατακόρυφες όσο και στις οριζόντιες ενώσεις των φύλλων.

3. Λανθασμένη θέση του υαλοπλέγματος μέσα στο βασικό επίχρισμα

Ένα από τα συχνότερα λάθη είναι η τοποθέτηση του υαλοπλέγματος πολύ κοντά στη θερμομονωτική πλάκα ή, αντίθετα, τόσο κοντά στην εξωτερική επιφάνεια ώστε να μην καλύπτεται επαρκώς από το κονίαμα.

Το υαλόπλεγμα πρέπει να εγκιβωτίζεται πλήρως μέσα στο βασικό επίχρισμα, στη θέση που προβλέπει το συγκεκριμένο σύστημα θερμοπρόσοψης.

Στις λεπτές στρώσεις οπλισμού τοποθετείται συχνά περίπου στο μέσον του πάχους, ενώ στις παχύτερες στρώσεις μπορεί να προβλέπεται τοποθέτηση στο εξωτερικό τρίτο.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να εξασφαλίζεται η πλήρης ενσωμάτωσή του και η επαρκής κάλυψή του με κονίαμα.

4. Παράλειψη διαγώνιων ενισχύσεων στις γωνίες των ανοιγμάτων

Οι γωνίες των παραθύρων και των θυρών αποτελούν περιοχές συγκέντρωσης τάσεων.

Γι' αυτό, στα συμβατικά συστήματα τοποθετούνται πρόσθετα τεμάχια υαλοπλέγματος, συνήθως υπό γωνία 45 μοιρών, στις τέσσερις γωνίες κάθε ανοίγματος.

Οι ενισχύσεις αυτές εφαρμόζονται πριν από τον γενικό οπλισμό της επιφάνειας.

Όταν παραλείπονται, είναι πιθανό να εμφανιστούν χαρακτηριστικές διαγώνιες ρωγμές που ξεκινούν από τις γωνίες των παραθύρων.

Δεν πρέπει να συγχέουμε αυτές τις πρόσθετες ενισχύσεις με τα γωνιόκρανα που τοποθετούνται στις ακμές.

Επισημαίνεται ότι υπάρχουν ειδικά πιστοποιημένα συστήματα με διαφορετική διάταξη οπλισμού, στα οποία οι πρόσθετες διαγώνιες ενισχύσεις μπορεί να μην απαιτούνται.

5. Δημιουργία πτυχώσεων και εγκλωβισμός αέρα

Το υαλόπλεγμα πρέπει να εφαρμόζεται τεντωμένο και ομοιόμορφα ενσωματωμένο στο κονίαμα, χωρίς ζάρες και πτυχώσεις.

Οι πτυχώσεις δημιουργούν τοπικές ανομοιομορφίες στο πάχος της στρώσης και δυσκολεύουν τη σωστή κατανομή των τάσεων.

Εξίσου προβληματικός είναι ο εγκλωβισμός αέρα ανάμεσα στο υαλόπλεγμα και το βασικό επίχρισμα.

Η ενσωμάτωση πρέπει να γίνεται προσεκτικά, με τη σπάτουλα να πιέζει το πλέγμα μέσα στο νωπό κονίαμα, απομακρύνοντας τον αέρα και εξασφαλίζοντας πλήρη επαφή με το υλικό.

6. Χρήση ακατάλληλου υαλοπλέγματος

Δεν είναι όλα τα υαλοπλέγματα κατάλληλα για θερμοπρόσοψη.

Το βασικό επίχρισμα είναι συνήθως τσιμεντοειδές και δημιουργεί έντονα αλκαλικό περιβάλλον.

Ένα υαλόπλεγμα χωρίς επαρκή αντοχή στα αλκάλια μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να παρουσιάσει σημαντική μείωση της μηχανικής του αντοχής.

Επίσης, το βάρος ενός υαλοπλέγματος, για παράδειγμα 160 g/m², δεν αποτελεί από μόνο του εγγύηση ποιότητας.

Σημασία έχουν η αρχική αντοχή εφελκυσμού, η διατήρησή της μετά από αλκαλική γήρανση και η συμβατότητα με το συγκεκριμένο σύστημα θερμοπρόσοψης.

Ένα βαρύ υαλόπλεγμα δεν είναι υποχρεωτικά και ένα καλό υαλόπλεγμα.

7. Ανεπαρκές πάχος βασικού επιχρίσματος

Πρόκειται για λάθος που συχνά συνδέεται με την προσπάθεια περιορισμού της κατανάλωσης υλικού.

Το βασικό επίχρισμα πρέπει να έχει το πάχος που προβλέπεται από τον κατασκευαστή του συστήματος, ώστε να εγκιβωτίζει σωστά το υαλόπλεγμα και να εξασφαλίζει την απαιτούμενη μηχανική προστασία.

Το πάχος αυτό δεν είναι ίδιο για όλα τα συστήματα. Σε αρκετές εφαρμογές κυμαίνεται περίπου μεταξύ 3 και 5 mm, αλλά υπάρχουν συστήματα που απαιτούν διαφορετικές τιμές.

Όταν το επίχρισμα είναι υπερβολικά λεπτό, το υαλόπλεγμα ενδέχεται να διακρίνεται στην επιφάνεια ή να μην προστατεύεται επαρκώς.

Η οικονομία λίγων εκατοντάδων γραμμαρίων κονιάματος ανά τετραγωνικό μέτρο μπορεί τελικά να οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερο κόστος αποκατάστασης.

Συνεπώς

Το υαλόπλεγμα δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από το υπόλοιπο σύστημα θερμοπρόσοψης. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της οπλισμένης στρώσης και η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από την ποιότητα του υλικού, τη συμβατότητα με το κονίαμα και κυρίως τη σωστή εφαρμογή.

Η επιλογή ενός ποιοτικού υαλοπλέγματος είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί.

Γιατί στη θερμοπρόσοψη δεν έχει σημασία μόνο ποιο υαλόπλεγμα χρησιμοποιούμε. Εξίσου μεγάλη σημασία έχει και πώς το χρησιμοποιούμε.

Καλέστε μας στο 2310 428900 για τιμές και περαιτέρω πληροφορίες.

Χρήστος Στρογγύλης

Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM 

Περισσότερα...