Αυτά είναι δύο διαφορετικά υλικά που δεν πρέπει να συγχέονται μεταξύ τους. Ας δούμε τι κάνει το καθένα:
1. Σιλικόνη (Έως 300°C) Gasket makers π.χ. Akfix 300
Είναι ένα ελαστικό υλικό που διατηρεί τη μορφή του σε υψηλές θερμοκρασίες.
Χαρακτηριστικό: Παραμένει ελαστική μετά το στέγνωμα. Μπορεί να απορροφά συστολές και διαστολές.
Χρώμα: Συνήθως κόκκινο ή μαύρο.
Πού τη χρησιμοποιούμε:
Σφράγιση σε καπάκια μηχανών αυτοκινήτων (φλάντζες).
Σε σημεία γύρω από φούρνους κουζίνας.
Σε ενώσεις καμινάδων εξωτερικά, εκεί που οι θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν τους 270-300°C.
Σε συστήματα θέρμανσης και κλιματισμού.
Περιορισμός: Αν η θερμοκρασία ξεπεράσει τους 300°C, το υλικό θα καεί, θα σκληρύνει και θα καταστραφεί.
2. Πυράντοχα σφραγιστικά - Refractory sealants (Έως 1.500°C) – π.χ. Akfix 1500°C
Πρόκειται για ένα ανόργανο υλικό με βάση το πυριτικό νάτριο. Δεν είναι σιλικόνη, είναι στόκος.
Χαρακτηριστικό: Μετά το στέγνωμα γίνεται σκληρός σαν πέτρα. Δεν έχει καθόλου ελαστικότητα.
Χρώμα: Συνήθως μαύρο.
Πού τον χρησιμοποιούμε (Εκεί που υπάρχει άμεση φλόγα):
Εσωτερικά σε τζάκια και σόμπες (εκεί που ακουμπά η φωτιά).
Σφράγιση σε πυρότουβλα (χτίσιμο ψησταριάς/φούρνου).
Επισκευή ρωγμών σε λέβητες.
Σφράγιση σε σωλήνες εξάτμισης (exhausts) όπου αναπτύσσονται τρομερές θερμοκρασίες.
Περιορισμός:
Σφράγιση σε πυρότουβλα (χτίσιμο ψησταριάς/φούρνου).
Επισκευή ρωγμών σε λέβητες.
Σφράγιση σε σωλήνες εξάτμισης (exhausts) όπου αναπτύσσονται τρομερές θερμοκρασίες.
Περιορισμός:
Επειδή γίνεται άκαμπτος, αν το σημείο έχει έντονους κραδασμούς ή μεγάλες συστολές-διαστολές, ο στόκος μπορεί να ραγίσει. Χρειάζεται θέρμανση (σταδιακή) μετά την εφαρμογή για να σκληρύνει σωστά.
Χρήστος Στρογγύλης
Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM
