Στους ταρατσόκηπους (ή πράσινα δώματα), οι αποστραγγιστικές μεμβράνες με μεγάλο ύψος τάπας (τουλάχιστον 20 mm) αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του συστήματος.
Δεν πρόκειται για τις απλές μεμβράνες θεμελίων (που συνήθως έχουν τάπα 8 mm), αλλά για εξειδικευμένα γεωσυνθετικά υλικά πολλαπλών ρόλων.
Ας δούμε αναλυτικά τους κρίσιμους ρόλους τους και τι πρέπει να προσέξει κανείς στην εφαρμογή τους.
Οι ρόλοι των μεμβρανών με μεγάλη τάπα ( τουλάχιστον 20mm)
Η χρήση τόσο μεγάλης τάπας δεν είναι τυχαία, καθώς εξυπηρετεί τρεις βασικές λειτουργίες ταυτόχρονα:
1. Αποθήκευση νερού
Οι μεμβράνες αυτές τοποθετούνται με το ανοιχτό μέρος από τις τάπες να κοιτά προς τα πάνω.
Όταν βρέχει ή ποτίζεται ο κήπος, οι τάπες λειτουργούν ως μικρές τεχνητές λίμνες, συγκεντρώνοντας μια συγκεκριμένη ποσότητα νερού.
Το όφελος: Αυτό το νερό διατηρείται εκεί και, μέσω της εξάτμισης, επιστρέφει ως υγρασία στις ρίζες των φυτών από κάτω προς τα πάνω.
Έτσι, μειώνονται δραματικά οι ανάγκες τεχνητού ποτίσματος.
2. Αποστράγγιση του πλεονάζοντος νερού
Όταν οι τάπες γεμίσουν εντελώς από μια έντονη βροχόπτωση, το επιπλέον νερό υπερχειλίζει και φεύγει προς τα κάτω μέσα από το σύστημα οπών της μεμβράνης.
Χάρη στο μεγάλο ύψος των 20 mm, δημιουργείται ένα ευρύχωρο κανάλι απορροής κάτω από τη μεμβράνη.
Το όφελος: Το νερό οδηγείται γρήγορα και ανεμπόδιστα προς τις υδρορροές της ταράτσας, αποτρέποντας το βάλτωμα των ριζών που σαπίζει τα φυτά και μειώνοντας το υδροστατικό φορτίο στην πλάκα.
3. Αερισμός του ριζικού συστήματος
Ο κενός χώρος που δημιουργείται ανάμεσα στις τάπες επιτρέπει στο οξυγόνο να κυκλοφορεί κάτω από το υπόστρωμα ανάπτυξης των φυτών.
Οι ρίζες χρειάζονται οξυγόνο για να αναπνεύσουν.
Χωρίς αυτό, τα φυτά ασφυκτιούν.
Τι πρέπει να προσέχετε κατά τη χρήση τους
Η λανθασμένη τοποθέτηση μπορεί να ακυρώσει όλη τη χρησιμότητα της μεμβράνης ή, ακόμα χειρότερα, να προκαλέσει ζημιά στην υγρομόνωση.
1. Η φορά τοποθέτησης
Όπως αναφέρθηκε, τα ανοιχτά μέρη από τις τάπες πρέπει να κοιτούν προς τα πάνω για να συγκρατούν νερό και να δημιουργείται στρώση αποστράγγισης και αερισμού κάτω από τη μεμβράνη.
2. Απαραίτητη η χρήση γεωυφάσματος φιλτραρίσματος
Πάνω από τη μεμβράνη (πριν μπει το χώμα/υπόστρωμα) πρέπει οπωσδήποτε να τοποθετηθεί ένα μη υφαντό γεωύφασμα φιλτραρίσματος.
Γιατί: Το γεωύφασμα επιτρέπει μόνο στο νερό να περάσει προς τα κάτω, κρατώντας το χώμα και τα μικρά σωματίδια μακριά.
Χωρίς αυτό, το χώμα θα γεμίσει τις τάπες, ακυρώνοντας την ικανότητα αποθήκευσης νερού και βουλώνοντας το σύστημα αποστράγγισης.
3. Αντοχή σε θλίψη
Ένας ταρατσόκηπος έχει τεράστιο βάρος (χώμα, φυτά, νερό, συν τα άτομα που περπατούν).
Πρέπει να επιλέγεται μεμβράνη με υψηλή αντοχή στη θλίψη (συνήθως πάνω από 20tn/m2).
Αν η μεμβράνη είναι χαμηλής αντοχής σε θλίψη, το βάρος του χώματος θα συμπιέσει και θα ισοπεδώσει τις τάπες, καταστρέφοντας τη δομή της.
4. Προστασία της υγρομόνωσης.
Η αποστραγγιστική μεμβράνη δεν είναι στεγανοποίηση.
Κάτω από αυτήν πρέπει να προϋπάρχει μια άριστη υγρομόνωση, η οποία μάλιστα θα πρέπει να διαθέτει αντιριζική προστασία (root-resistant), ώστε οι ρίζες των φυτών να μην τρυπήσουν το σύστημα στεγάνωσης σε βάθος χρόνου.
Συχνά, ανάμεσα στην υγρομόνωση και την αποστραγγιστική μεμβράνη τοποθετείται και ένα επιπλέον γεωύφασμα προστασίας για την αποφυγή τραυματισμών.
5. Σωστή αλληλοεπικάλυψη
Στις ενώσεις των ρολών της μεμβράνης πρέπει να γίνεται αλληλοεπικάλυψη τουλάχιστον κατά 1-2 τάπες (κουμπώνοντας η μία πάνω στην άλλη), ώστε να μην δημιουργούνται κενά από όπου μπορεί να ξεγλιστρήσει το χώμα.
Καλέστε το τμήμα τεχνικής υποστήριξης της εταιρείας μας στο 2310 428900 για περισσότερες πληροφορίες.
Πολ. Μηχ/κός – MBA – DipM
